Yabancı olmak,
Her şeye…
En başta kendine,
Dostuna, çevrene…
Yabancı olduğunda,
Duygular değişir mi?
Daha farklı
söyleyebilir miyim,
Seni sevdiğimi?
Yine kurduğum
cümlelerin sonuna,
Ünlem işareti gerekir
mi?
Bir gitar dünya,
Herkes farklı tel.
Ritimler farklı,
Makamlar yabancı.
Farklı vuruşlardan
mürekkep,
Ezgiler farklı.
Bu kadar mı zor,
Yabancı olmak?
Bu küçük şehre,
İstanbul’a yabancı
kaldık da,
Koskoca bir gönle,
Yabancı kalmak mı zor?
İnan hiç bilmiyorum,
Nasıl yabancı
kalacağım sana?
Gözden ırak olan,
Gönülden de ıraktı.
Sense her yerde
karşıma çıktın,
Hem de defalarca…
Gitmiyor gözümün
önünden,
Yüzündeki şaşkın
ifade.
İşte bu yüzden vazgeçtim
ya,
İnsanları şaşırtmaktan.
Kaçmaya çalıştığım
şaşkın yüzün,
Beni yabancı olmaya
zorlayan…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder