spor etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
spor etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

4 Ağustos 2009 Salı

Tour de France 2009


Bisiklet sporunu ara sıra izleyen biri olarak ilk defa bu sene Fransa Bisiklet Turu sayesinde tam manasıyla bu sporu takip ettim.İlk bakışta çok ilgi çekici olmayan, zevksiz bir spormuş gibi gözükse de açıkçası her gün ilgim ve sevgim biraz daha arttı.Yaklaşık 10 gün önce sona eren turu da ispanyol bisikletçi Alberto Contador sarı mayoyla yani genel klasman birincisi olarak tamamladı.Efsanevi bisikletçi Lance Armstrong -aşağıdaki resimde "Şuna bak, biz o mayoyu 7 kez giydik koçum" edası takınan ve bu seneye kadar bisiklete dair bildiğim tek şahıs- Andy Schleck'in ardından üçüncü sırada tamamladı.
Burada dikkatimi çeken birkaç şeyi paylaşayım dedim.Öncelikle şu bisikletle uğraşanların hiçbiri insan değil daha doğrusu insan fizyolojisine sahip değil.Adamlardaki dayanıklılık çoğu pek çok sporu açık ara geride bırakacak düzeylerde.Sen hergün 4-5 saat pedal çevir bir da utanma bunu 21 gün tekrarla.Dinlenme halinde "normal" insanda 60-90 arası olan nabzın bu abilerde 30 civarında olması da kendilerinin ne olduğu hakkında beni başka bilinmezlere sürüklüyor.Burada Contador'u bir daha anmak gerekiyor. Hatırlıyorum Road Runner yer çekimini bilmediği için gökyüzünde rahatça dolaşabiliyordu. Contador da onun bir başka versiyonu olsa gerek adeta yer çekimiyle alay edercesine bir tırmanış etabında yaptığı atakla sanki düz yolda gidiyormuş gibi koparak diğerlerinin kendisinin seyrine bakmasına neden oldu.Zamana karşı bir etabı bile o konunun uzmanı Fabian Cancellara'nın önünde tamamlayarak ne kadar bütün bir bisikletçi olduğunu gösterdi

Bir diğer dikkatimi çeken nokta da Andy Schleck ve abisi Franck Schleck ki kendileri yukarıdaki haritaya dikkatli bir şekilde bakınca farkına vardığımız yeşil çember içindeki yeşil noktayla gösterilen yaklaşık 493500 nüfuslu(!) Lüksemburg'un yetiştirdiği iki bisikletçi.Şu cümleyi yazarken bile içim acıdı ve ne yazık ki ülkemizi temsil eden bir bisikletçimiz bile yoktu Fransa Bisiklet Turunda.Bunu da fazla yadırgamamak gerek, çünkü ne yazık ki spor denilince akıllara futboldan başka pek birşey gelinmeyen cennet vatanımızda o konuda da ilgiye oranla bilgi ve başarının çok da yüksek düzeylere ulaştığını söylemek zor.Çoğu alanda olduğu gibi sporda da günü kurtarma politikalarından öteye gidemedikçe bu makus talihimizi değiştirmek de pek kolay gözükmüyor.
21 etaptan oluşan turda her gün yol kenarlarında toplanan yüzlerce insan ise işin bir başka boyutu.30 saniyelik bir grup bisikletçinin geçişi için yaklaşık 4 saat beklemek nasıl bir çılgınlık veya sevgidir ben çözemedim ki aynı duyguları motor sporları için de paylaşıyorum ama en azından seyirci motor sporlarında yarışçıları her tur görebiliyor.Tabi bisiklet etapları da doğayla iç içe birbirinden güzel mekanlarda yapılıyor ve tur; yarışçısı-seyircisiyle bir kültür haline gelmiş resmen.Bir karavan kiralayıp her gün bisikletçilerin peşinden yol almak ve o havayı solumak bir yandan da Fransa ile birlikte birkaç ülkeyi daha dolaşmak bir daha düşününce çok da mantıksız görünmüyor.Bir parantez de 21 gün boyunca hergün ortalama 3 saatlik canlı yayınlar ile tur keyfini bize aktaran ve bu süre boyunca bisikletle ilgili olsun, geçilen yerlerle ilgili olsun aklınıza gelebilecek her türlü şeyi iletmeye çalışan Eurosport spikeri Caner Eler'e ve yorumlarıyla katkıda bulunan Sarper Günsal ve Aydan Çelik'e açmak ve teşekkür etmek istiyorum.Zaten böyle insanların varlığı geleceğe dair umutlarımızı arttırıyor.Sağolun, varolun.


2 Ağustos 2009 Pazar

Köleleştiremediklerimizden misiniz?


Geçtiğimiz yaz FIFA başkanı Sepp Blatter enteresan bir açıklama yapmış ve futbol kulüpleri ile futbolcular arsındaki uzun süreli sözleşmeleri “modern köleliğe” benzetmişti. Öncelikle Sepp Blatter’e herhangi bir sözlüğü açıp kölelik maddesini tekrar okumasını tavsiye ediyorum. Bu anlaşmalar silah zoruyla yapılmıyor bildiğim kadarıyla. E futbolcuların aldıkları meblağlar da ufak tefek şeyler değil. Zaten bu açıklamaları yapmasının nedeni olan Cristiano Ronaldo da bir sene olmadan muradına ermiş Real Madride futbol tarihinin en büyük transfer ücretiyle gitmiş durumda.Tabi ki futbol kulüpleri de yetenekli gördüğü oyuncuları uzun süren kontratlarla ellerinden kaçırmamaya bakıp olabildiğince yüksek meblağlara pazarlamaya çalışıyorlar.Yani ortada karşılıklı rızaya dayanan bir durum söz konusu ki efsanevi futbolcu Pele "Bir futbolcunun köle olması için kontratsız ve para almadan top oynaması lazım. Eğer futbolcu bir kontrata sahipse, kontratının bitmesini beklemelidir. Daha sonra kontratı bittiği zaman istediği kulübe gidebilir" diyerek olaya noktayı koymuş.

Neyse, benim değinmek istediğim olayın bir başka kısmı. Bana kalırsa Cristiano Ronaldo gerçekten bir bakıma köle.Yaptığı çoğu şeyi zorunda olduğu için, zorunda olmadığı şeyleri de kendini maddi açıdan tatmin etmek için yapıyor.Her hareketi basın tarafından takip edilen bu insan Ferrariden inip Paris Hiltona binen türden bir organizma.Tabi bunun bir de medya ayağı var ki evlere şenlik.”Ronaldo gene dağıttı”, “İşte yeni sevgilisi, son model Rolls Royce’u” şeklinde sürüsüne bereket haberlerle sözde “ışıltılı dünyalarına” insanların imrenerek bakmalarını sağlayıp hayatlarının en büyük amaçları haline getirmeye çalışıyorlar veya farkında olmadan buna hizmet ediyorlar.Sürekli ”daha fazlasını istemenin” daha büyük bir yıkımdan başka bir şey getirmeyeceğini görmek çok zor olmasa gerek. Çok merak ediyorum Ronaldo hiç gökyüzüne bakıp bulutları çeşitli nesnelere benzeterek hayal kurmuş mudur, bir kuşun ötüşünü zevkle dinlemiş midir, hiçbir kıza aşık olmuş mudur ya da yıldızları sayıp dilek dilemiş midir? Sanıyorum saydığı tek yıldız kendisidir. Açıkçası onun gibi bir yıldız ya da köle olmadığım her gün için şükür, olmayayım diye de her gün dua ediyorum.


Tabi ki burada eleştirmeye çalıştığım şey zenginlik veya Ronaldo’dan öte bir tutum. İstediğini sürekli elde etmenin getirdiği yozlaşma ve yüzeyselliğin insanın doğasına, ruhuna yaptığı tahribatın oldukça yüksek seviyelere ulaşması asıl beni rahatsız eden. İnsanın kendine dair en basit, hayvani içgüdülerini gidermekle hayatını geçirmesi midir bu dünyaya gelmesinin amacı? Biz de keşiş gibi yaşamıyoruz ama ihtiyaçlarını gidermek için yaşamazsın; yaşamak(düşünmek, öğrenmek, öğretmek, okumak, muhabbet etmek, haketmek) için ihtiyaçlarını giderirsin. Bu dediklerim işinin hakkını vererek yapan birine “Ulan herif götürüyo malı, biz burada yalanıyoruz” şeklinde bir kindarlık veya “Zenginin malı züğürdün çenesini yorar” gibi bir teselli arayışı falan değil yani.Yine de insanların gelirleri arasındaki uçurum da konunun çok acı bir başka tarafı ya ben oralara hiç bulaşmayayım.