Kim bilir kaç şarkıyı,
Meze ettim
kadehlerime?
Saati unuttum artık,
Önemi de yok zaten…
Herkes soruyor derdin
ne?
Acıyı mı
yarıştıracağız?
Ateş düştüğü yeri
yakıyor.
Herkesin derdi kendine.
Herkesin derdi kendine.
Eskiden ağlardım ne
güzel.
En zor zamanımda,
Yardıma koşarlardı
hep.
O kadar büyüktür ki
etkisi,
Birkaç damla dahi
yeter,
Bütün derde, tasaya.
Aklım hepsine sebep,
Bütün bu olaylara.
Kaç kere gönlüm razı
geldi de,
Aklım durdu karşıda…
Boşa dememiş,
Aşkımdan değil,
Aklımdan usandım diye
üstat.
Acizim ezelden,
Çaresiz kaldım ortada
şimdi.
Yunus Emre misali,
Yunus Emre misali,
Aşkın pazarında
canıma,
Bir alıcı bulamadım
da.
Aklımı satıyorum,
Dünya pazarında…
Her yerim zincirli,
Ulaşamıyorum sana.
Senin için kırmak
zinciri,
Söyle günah mı?
Yardımına muhtacım,
Deryalarda
boğuluyorum.
Kerametin cahillerin
olsun,
İşareti göster bana…
Herkes seninle konuşur
da,
Aciz aşık bekler
kapında.
Başkalarının ağzına
değil de,
Baksana bir gönlüne.
Kaçı arzular senin
kadar beni?
Kaçı gönlünde sana bir
saray,
Açmış ki?
Gündüzümü karartıp,
Gecemi aydınlatan.
Sayamadığım kadar
yıldız,
Yandı derdimden.
Aciz dediğime bakma
sakın,
Gönlümde acizliğim.
Bilsem sen de özlemle
bekliyorsun,
Sabahı yanında ederim…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder