din etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
din etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

15 Mayıs 2014 Perşembe

Bir Yabancıyla Tanışmak

Merhaba, benim güzel bir adım var. Ama adımla bilmezsin beni. Anarşist, terörist diye tanımlıyorsun genelde, bir de "çapulcu" var yeniliye…

Sesim gür çıkar benim, televizyonlarda bunu çok net duyuyorsun. Ama kendi uğradığım haksızlıklardan çok daha fazla çıkar sesim, başkalarının uğradığı haksızlıklar karşısında.

Belki göz yumacağım bir gerçekle, senin bir yılda kazanamayacağın parayı kazanabilirim ya da insanlığımı kapısında bırakacağım bir şirkette. Ama pek bunu tercih etmem, senin bazı arkadaşların bu sebeple "keriz" olarak yaftalar beni. Haktan yanayımdır, ne yapayım? Sahi sen de "Hakk"tan bahsediyorsun, aralarında bir fark var mı ki?

Namusu bacak arasında aramam ben, o kadar basite indirgeyemedim. Senin namuslu addettiklerin torunu yaşındaki bir kıza bakıp "Maşallah!" derken, ben gönlü benimle olmayan bir kızla baş başa kaldığımda utanır sıkılırım, yere bakarım. Merak etmeden ben söyleyeyim, hiç hayat kadınıyla birlikte olmadım. Sen bu soruyu dostlarına sorabilir misin bir de?

Sen dertten, tasadan kurtulmak için televizyon açarken, ben bir küçük açarım. Ne var yani ikisi de beyni uyuşturmuyor mu ki? Bir de duyarım, senin gibi bazıları varmış, Allah'tan çok, el alem ne der diye ya da alacağı yardım kesilmesin diye sürmezmiş ağzına. En azından rol yapma ihtiyacım yok, ben böyleyim.

İnsanların bir yanlışını gördüğümde ona hemen ortaçağ engizisyon mahkemelerini aratmayacak gazap, işkence, acı dolu cehennemden bahsetmedim. Onun bu korkular yüzünden  sadece çıkar uğruna doğruya yönelmesini istemem. Allah korkusu dediğin şey zalim bir kralın zulmü gibi olmamalı. Aksine kendimdeki korku, hani çok sevdiğin birini kırmak, üzmek istemezsin ya, yada sana güvenen bir büyüğünü mahcup etmek istemezsin, işte bu. Çünkü biliyorum, kucağındaki bebeğini ateşe atamayacak bir anneden daha hoşgörülü O. Sahi sen kaç kere cehennemden bahsettin?

Geçenlerde bir laf ettin "hoşgörü" diye. Mesela benim ateist, Hristiyan arkadaşlarım var. Musevi bir arkadaşımın da olmasını isterdim. Eşcinsel arkadaşım da oldu veya Alevi arkadaşım da. Senin hiç böyle arkadaşların oldu mu peki yahut çevrende böyle insanlar olsa? Osmanlı topraklarında 72 millet dostluk içinde yaşıyor diye anlatıyorsun, peki bugün neden yok çevremizde bu milletler? Cidden "hoşgörü"nün kelime anlamını biliyor musun?

Tüm bunlardan daha önemlisi, bu kadar farklılığa rağmen, ben seni seviyorum yabancı, ya sen beni?

18 Şubat 2010 Perşembe

Dinde Reform


Bugünlerde Martin Luther’in 1517 sonbaharında başlattığı bir akımın biraz değişmesi kanaatindeyim. Luther o zamanlar kilisenin hegemonyasına karşı çıkarak başlattığı “Din kul ile Yaratıcı arasındadır.” sloganında bahsedilen din, bugünkü manada anlamsal olarak bazı hatalar barındırıyor. Aslında yazını sonunda söylemek istediğim sözü başlarda söylersem açıklamam daha rahat olur.
Dinden ziyade iman kul ile Yaratıcı arasındadır.
Bu söz blogun diğer yazarına ait. Uzun münakaşalarımız sırasında bu cümleyi bana söyledi ve üzerinde epey düşündükten sonra haklı olduğuna karar verdim. Öncelikle tanımları doğru vermek gerekir. Din deyince hemen aklımıza yaratıcı ve kurallar gelmektedir ancak aslında din, beraber getirilen iman esasları ile birlikte sosyal ve ekonomik hayatın yanı sıra ahlaki yaşantıyı da düzenleyen kurallar bütünüdür. Genel inanışlara göre düşünürsek en yakın semavi dinin yeryüzüne gönderilmesinin üzerinden 14 asır geçmiş bulunmakta ki oldukça uzun bir vakit. Din esas olarak kurallar bütünü olduğundan mantık ile açıklanabilmesi gereklidir ve nitekim birçok kural açıklanabilmektedir de. Daha demin de bahsettiğim üzere aradan geçen uzun vakit içerisinde hayat şartları ve hayatın gereklilikleri değişmekte, buna karşılık dini kurallarda da zaman zaman reformlar olması gerekmektedir. Ana kuralları o dönemin hayat şartlarına göre değerlendirmek daha doğru olur. Ancak bugünkü kişisel özgürlükleri sağlamada eksik kalıyorsa değişmesi önem taşımaktadır. Özellikle ataerkil aile yapısı yerini kadın ile erkeğin eşit roller paylaştığı aile yapısına bıraktığı modern zamanda değişim kaçınılmazdır.


İman konusu ise kişisel inançları kapsar. İşte Yaratıcı ile insan arasında kalan konu burasıdır. İman bir nevi aşktır. Burada mantık aramak haksızlık olur. Zaten insanın yaratılışı kuramı kimi dinde erdem üzerine kurulmuşken, kimisinde ise sınavın kendisi olarak kabul edilmiş ve hiçbir açıklama yapılmamıştır bu konuda. Saf inanç ve temiz düşünceler gereklidir. Küçük bir soru işareti aşkta nefreti oluşturacağı gibi en sağlam inanca sahip insanı inancından alıkoyabilir. İşte dinlerin dogma fikirlerini oluşturan kısım dinin inançla ilgili olan kısımdır ve Yaratıcı ile kul arasında olduğundan başka kişilerin sorgulamaları saçma olur.

Bizim bu ayrıma iyi varabilmemiz lazımdır. Günümüzde bu tanımlardaki karışıklık yüzünden insanların düşünce özgürlüğüne saldırılar olmaktadır, tartışılacak kuralların sınırları iyice açık olmadığından durulması gerekilen nokta belirsizdir.