Young Guru Academy etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Young Guru Academy etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

5 Kasım 2012 Pazartesi

Of


Of deme…

Gereksiz çünkü, kendine isyanın of demek. Şeytanı dinlemek, içindeki kötülüğe yenilmek, işin özünü kaçırmak demek, of demek…

YGA’daki bir anımı anlatacağım bu yazımda,

YGA’da yoğun bir tempoyla çalışmak gerekebiliyor bazen. Yapacak şeyler çok olabiliyor, kolay değil bu denli büyük projeleri hızlıca hayata geçirmek. Bu emeklerin en kıymetlisi de YGA Zirvesi hazırlıklarında veriliyor bence. Hepimiz için başlangıç, yeni bir tanışma orası. Bir gönüle girebilmek umuduyla yüzlerce gönüllünün, aylarca süren içten emeğiyle hazırlanıyor tamamen.

2010 Kasım’ında YGA’yı içselleştirmeye başlamıştım ben de, bir şeylerin ucundan tutuyor, elimden geldiğince destek olmaya çalışıyordum işlere. Ve yorgunluğa dayanamayıp, 27 Kasım gününde YGA’daki işler için of demiştim, çok iyi hatırlıyorum. Zirve öncesi hazırlıklar için günlerce 3 – 4 saatlik uykuyla geçirmiştim günleri, yüzlerce kişiyle telefonda görüşmüş, taşıdığım eşyaları sayamamıştım bile. Zirve günü ayrı bir telaş, hep koşturmayla geçmiş, muhteşem bir kapanışın ardından da arkadaşlar akşam yemeğine geçmişti.

İnsan bedenen mi yorgun olduğunda yenik düşer nefsine yoksa zihnen mi bilemiyorum.

Kapanışın ardından herkes akşam yemeğini yiyeceğimiz yere doğru gitmek için otobüslere binip ayrılmışlardı. Karşılama görevinde olduğum için en erken gelen gruptaydım ve akşam da herkes gittiğinde salonda kalan eşyaları toplayan, afişleri söken grupta yer almıştım. İşte o an isyan etmiştim kendime, söyleniyordum durmadan. Bunun için mi buradaydım, bu muydu adalet, bu muydu doğru davranış?

Tabii bu kendi kendime söylenmemin, biraz sonra yiyeceğim tokat tarafından kesileceğini hiç düşünmemiştim. Bütün eşyaları kapının önüne yığıp kolilerin üzerine oturduğumda yanımdakilere baktım. Bir yanımda hiç çekinmeden kardeşim diyeceğim Ömer, ki kendisi şimdi Oku Düşün Paylaş projesinin Türkiye Lideri, diğer yanımda da hiç çekinmeden abim diyeceğim, YGA Eş Başkanı, Gökhan abi. Hatta Ömer ile ilk olarak o gün tanışmıştım :)

O akşam Gökhan abi çok geç kalmamamız adına taksiye bindirip yemek yiyeceğimiz yere yollamıştı ve kendisi orada kalmıştı son yükleme için. Bizden çok sonra geldi yanımıza…

Şimdi daha iyi anlıyorum of demenin gereksizliğini. Of dediğim her an başımı kaldırıp çevreme bakıyorum, yok mu aynı durumda olan? Ve çok daha iyi anlıyorum YGA’nın yetiştirmeye çalıştığı liderleri, elleri hızlı terimini, egosu küçük-kalbi büyük demenin ne olduğunu…