güneş etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
güneş etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

4 Ekim 2017 Çarşamba

Mevsimler

Herkes mevsimlerden,
Şikayetçi.
Ani geçişlerden…
“Geçen ne sıcaktı?”
“Bugün de hep,
Yağmur yağdı.”
Ani diyorlar bu sürelere,
“Günlerle” ölçülen.
Bir bilseler,
İçimde ne hızlı,
Yaz kış geliyor.

Sana dönük yanımda,
Güller açıyor,
Bahar geliyor.
Sana dönmediğimde,
Her yanımı,
Karlar kaplıyor...

27 Eylül 2017 Çarşamba

Düğüm

Gece çöktü üstümüze,
Ateş, fener,
İşe yaramıyor.
Gözlerine bakıyorum,
Aşk var mı yok mu,
Anlamıyorum.
Olmayan iğneyi,
Samanlıkta arıyorum.

Aramakla geçti vakit,
Birazdan zamanın dolacak.
Tanyeri ağardı,
Güneş doğmaya yakın.
İmkanım olsa mesela,
İp atardım güneşe,
Durdururdum şafakta.

Ah ne güzel bir araf!
Ortada bir düğüm,
Bir parça sen,
Bir parça ben.
Çöz çözebilirsen.

Ya vur kılıcı,
İskender gibi.
Savur ikimizi de bir yana.
Ya da ayırmaya çalışıp,
Çek iki ucu da.
Çek ki düğüm,
Daha da sıkışsın.
Ne sen,
Ne ben kalsın...

25 Ağustos 2017 Cuma

Ararken Seni

Benimle geldiğinden beri,
Çok zaman, çok mevsim geçti.
Bazen gönlümde,
Bazen de aklımda buldum seni.

Kimi zaman kaybettiğimi düşünüp,
Seni aramaya çıktığımda farkettim,
Kaybetmişim aslında kendimi…

Neye güvenip arayacağım,
Gözlerime? Kulaklarıma?
Seni gördüm mü hiç,
Ya da duydum bir kere seni?
Kalbimdeki sıcaklığını,
Nasıl anlatayım?
Onu ölçebilecek birşey,
Henüz keşfedilmedi.

Her gözden uzaklaşma,
Tam kayboluş değildi.
Güneş hiç batmasa,
Gün doğumu bu kadar,
Olur muydu keyifli?

Anlatamadığım duygular,
Anlamadığım duygulara karıştı.
Yine her şey karmakarışık,
Ararken seni...

22 Ağustos 2017 Salı

Tutuldum

Siyah ve beyaz,
Bu kadar net,
Bu kadar keskin.
Sevincin de, hüznün de.
Gözlerine bakıyorum,
Bir gün cennet,
Bir gün cehennem.

Güneş de aydınlatıyor,
Ay da.
Her yer karanlık ama,
İkisi de var olduğunda.
Aşık mı yoksa değil miyim?
Gerçekten bilmiyorum.
Gece ve gündüz gibi…

En karanlık olduğu anda,
Bir bakıyorum, tan ağardı.
Yanına gelene kadar,
Doğan güneş battı.
Aya da ne kadar güveneyim?
Bir var, bir yok.
Gözlerim hiç kaybolmayacak,
Kutup yıldızını arıyor...

28 Haziran 2017 Çarşamba

Şair

Bıraksan,
Kainatın nasıl oluştuğunu anlatacak,
Kelimeler var heybemde.
Ama bir türlü,
Sana aşkımı anlatamıyorum.

Akreple yelkovan...
Yüzümü senden her dönüşümde,
Sana tekrar aşık oluyorum.
Bir An seninle olabilmek için,
Saatler boyu dönüyorum.

Ya gezegenler,
Ya yıldızlar.
Onlar olmalı en büyük şairler.
Aşkla ancak üç beş kelime dizerken,
O süslü kelimeler kimden beklenir ki?
Kim bilir onlar kime aşık,
Dönüyorlar da dönüyorlar.
Ben bu aşkla ancak,
Yelkovanı döndürüyorum.

24 Ocak 2014 Cuma

Gün Doğumu

Her şey film şeridi gibi,
Önümüzde akıyor,
Ama çevremizde kimse,
Film gibi hayat yaşamıyor.
Günlük koşuşturmalar diyoruz ya,
Artık o da yalan olmuş.
Yetmiyor koşma hızı,
Yetiştiklerimiz yetmiyor,
Hayat hep yetişemediklerimizde
Kim sokuyor Allah aşkına
Bu fikirleri beynimize?

Sözlerle dopinglenmiş beyinler,
Ne zaman farkedecek,
İnsanoğlunun yorulduğunu?
Sahi ne zaman farkettim yorulduğumu?

Gece gün karışmış birbirine,
Gün doğumu çoktan yalan olmuş.
İnsanlar gün batımının peşinde.
Gece hayatı var mesela,
Gece yaşamaya çalışanlar.
Sorsan herkes gün doğumuna aşıktır
Neden önemi yok gün batımını
Oysa bir birinin yansımasıdır…
Neden hep gün doğumunu
Bir dağ evinde hayal ederiz de
Gün batımını meze etmeyiz,
Hayallerimize?

Böyle kıymetliyse eğer,
Neden sabahları uzanmayız pencereye?
Tabii yaa koca koca apartmanlar arasında,
Güneşin doğumunun ne işi var?
Hepimiz için bir mit gün doğumu,
O masallarda kalmadı mı?
Gün batımı dediğinse sadece saat ayracı,
Kıymetsiz, her gün görüyoruz ya zaten.
Plazaların camlarından yansıyan,
Birkaç ışık damlası...

9 Mayıs 2012 Çarşamba

Ve Bulmak...

İnsan bulduğunu ne zaman farkeder?

Uzunca zaman oldu herhalde sarhoş olmayalı, zırhımı çıkarıp atmışım bir köşeye. Kılıcıma bakıyorum, bir zamanlar onunla savaşan ben miydim diye hayretler içindeyim. Kelimeler ile o kadar sarmaş dolaş olmuşum ki, zor geliyor, cümle kurmak. Kurduğum her cümle, bir kelimelerden ayrılık gibi. Nice dizeler geçiyor dilimden, salıveriyorum onları da.

Bir tambur, bir keman, bir ney. Kesilmesin istiyorum ezgiler, tam keyif noktasına vardığında bitiyor hepsi. Saatler süren, günler süren, seni senden alan bir ezgi…

Aşık-ı biçarelerin gönlünü neyler,
Daire semâ-i tutarak ney neye söyler,
Ne der?

Düşünmeyi o kadar çok istiyorum ki… Ama düşünemeyecek kadar yoruyorum kendimi. Yemen gerektiği için yemek yiyorsun, gülmen gerektiği gülüyorsun, nefes almak bile bir gereklilik olmuş gibi. Tek istisnai durum gözyaşında, ağlaman gerektiği halde ve ağlamak istediğin halde, bir damla dahi düşmüyor. Ve tüm bu yorgunluğa rağmen yoldan geri kalmamak…

Varmak için yürüdüm, yürüdükçe yoruldum ve yoruldukça koştum…

Duraklar düşünmek olmuş, başkalarının durduğu yerde düşünüyorum artık. Kainat ile söyleşiyordum bazen, ona mektup yazmayı çoktan bıraktım. Güneş ile ay vardı, bazı sohbetlerde ise yıldızlar. Neler gösteriyor bize güneş, yıldızlar eksik bu konuda ama bir de ay. Ay ve güneş, iki zıt zamanda aydınlatıyor ve nasıl bir güzellik ki bir birlerini tamamlıyor. İkisi birden var olduğunda ise dünyayı karartıyor.

Şimdi soruyorum kendime güneşin nerede, nerede ayın? Bu soruyu bilmem ama gerçekten en başta sorduğum sorunun cevabına çok var ihtiyacım…