Herkes mevsimlerden,
Şikayetçi.
Ani geçişlerden…
“Geçen ne sıcaktı?”
“Bugün de hep,
Yağmur yağdı.”
Ani diyorlar bu sürelere,
“Günlerle” ölçülen.
Bir bilseler,
İçimde ne hızlı,
Yaz kış geliyor.
Sana dönük yanımda,
Güller açıyor,
Bahar geliyor.
Sana dönmediğimde,
Her yanımı,
Karlar kaplıyor...
güneş etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
güneş etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
4 Ekim 2017 Çarşamba
27 Eylül 2017 Çarşamba
Düğüm
Gece çöktü üstümüze,
Ateş, fener,
İşe yaramıyor.
Gözlerine bakıyorum,
Aşk var mı yok mu,
Anlamıyorum.
Olmayan iğneyi,
Samanlıkta arıyorum.
Aramakla geçti vakit,
Birazdan zamanın dolacak.
Tanyeri ağardı,
Güneş doğmaya yakın.
İmkanım olsa mesela,
İp atardım güneşe,
Durdururdum şafakta.
Ah ne güzel bir araf!
Ortada bir düğüm,
Bir parça sen,
Bir parça ben.
Çöz çözebilirsen.
Ya vur kılıcı,
İskender gibi.
Savur ikimizi de bir yana.
Ya da ayırmaya çalışıp,
Çek iki ucu da.
Çek ki düğüm,
Daha da sıkışsın.
Ne sen,
Ne ben kalsın...
Ateş, fener,
İşe yaramıyor.
Gözlerine bakıyorum,
Aşk var mı yok mu,
Anlamıyorum.
Olmayan iğneyi,
Samanlıkta arıyorum.
Aramakla geçti vakit,
Birazdan zamanın dolacak.
Tanyeri ağardı,
Güneş doğmaya yakın.
İmkanım olsa mesela,
İp atardım güneşe,
Durdururdum şafakta.
Ah ne güzel bir araf!
Ortada bir düğüm,
Bir parça sen,
Bir parça ben.
Çöz çözebilirsen.
Ya vur kılıcı,
İskender gibi.
Savur ikimizi de bir yana.
Ya da ayırmaya çalışıp,
Çek iki ucu da.
Çek ki düğüm,
Daha da sıkışsın.
Ne sen,
Ne ben kalsın...
25 Ağustos 2017 Cuma
Ararken Seni
Benimle geldiğinden beri,
Çok zaman, çok mevsim geçti.
Bazen gönlümde,
Bazen de aklımda buldum seni.
Kimi zaman kaybettiğimi düşünüp,
Seni aramaya çıktığımda farkettim,
Kaybetmişim aslında kendimi…
Neye güvenip arayacağım,
Gözlerime? Kulaklarıma?
Seni gördüm mü hiç,
Ya da duydum bir kere seni?
Kalbimdeki sıcaklığını,
Nasıl anlatayım?
Onu ölçebilecek birşey,
Henüz keşfedilmedi.
Her gözden uzaklaşma,
Tam kayboluş değildi.
Güneş hiç batmasa,
Gün doğumu bu kadar,
Olur muydu keyifli?
Anlatamadığım duygular,
Anlamadığım duygulara karıştı.
Yine her şey karmakarışık,
Ararken seni...
Çok zaman, çok mevsim geçti.
Bazen gönlümde,
Bazen de aklımda buldum seni.
Kimi zaman kaybettiğimi düşünüp,
Seni aramaya çıktığımda farkettim,
Kaybetmişim aslında kendimi…
Neye güvenip arayacağım,
Gözlerime? Kulaklarıma?
Seni gördüm mü hiç,
Ya da duydum bir kere seni?
Kalbimdeki sıcaklığını,
Nasıl anlatayım?
Onu ölçebilecek birşey,
Henüz keşfedilmedi.
Her gözden uzaklaşma,
Tam kayboluş değildi.
Güneş hiç batmasa,
Gün doğumu bu kadar,
Olur muydu keyifli?
Anlatamadığım duygular,
Anlamadığım duygulara karıştı.
Yine her şey karmakarışık,
Ararken seni...
22 Ağustos 2017 Salı
Tutuldum
Siyah ve beyaz,
Bu kadar net,
Bu kadar keskin.
Sevincin de, hüznün de.
Gözlerine bakıyorum,
Bir gün cennet,
Bir gün cehennem.
Güneş de aydınlatıyor,
Ay da.
Her yer karanlık ama,
İkisi de var olduğunda.
Aşık mı yoksa değil miyim?
Gerçekten bilmiyorum.
Gece ve gündüz gibi…
En karanlık olduğu anda,
Bir bakıyorum, tan ağardı.
Yanına gelene kadar,
Doğan güneş battı.
Aya da ne kadar güveneyim?
Bir var, bir yok.
Gözlerim hiç kaybolmayacak,
Kutup yıldızını arıyor...
Bu kadar net,
Bu kadar keskin.
Sevincin de, hüznün de.
Gözlerine bakıyorum,
Bir gün cennet,
Bir gün cehennem.
Güneş de aydınlatıyor,
Ay da.
Her yer karanlık ama,
İkisi de var olduğunda.
Aşık mı yoksa değil miyim?
Gerçekten bilmiyorum.
Gece ve gündüz gibi…
En karanlık olduğu anda,
Bir bakıyorum, tan ağardı.
Yanına gelene kadar,
Doğan güneş battı.
Aya da ne kadar güveneyim?
Bir var, bir yok.
Gözlerim hiç kaybolmayacak,
Kutup yıldızını arıyor...
28 Haziran 2017 Çarşamba
Şair
Bıraksan,
Kainatın nasıl oluştuğunu anlatacak,
Kelimeler var heybemde.
Ama bir türlü,
Sana aşkımı anlatamıyorum.
Akreple yelkovan...
Yüzümü senden her dönüşümde,
Sana tekrar aşık oluyorum.
Bir An seninle olabilmek için,
Saatler boyu dönüyorum.
Ya gezegenler,
Ya yıldızlar.
Onlar olmalı en büyük şairler.
Aşkla ancak üç beş kelime dizerken,
O süslü kelimeler kimden beklenir ki?
Kim bilir onlar kime aşık,
Dönüyorlar da dönüyorlar.
Ben bu aşkla ancak,
Yelkovanı döndürüyorum.
Kainatın nasıl oluştuğunu anlatacak,
Kelimeler var heybemde.
Ama bir türlü,
Sana aşkımı anlatamıyorum.
Akreple yelkovan...
Yüzümü senden her dönüşümde,
Sana tekrar aşık oluyorum.
Bir An seninle olabilmek için,
Saatler boyu dönüyorum.
Ya gezegenler,
Ya yıldızlar.
Onlar olmalı en büyük şairler.
Aşkla ancak üç beş kelime dizerken,
O süslü kelimeler kimden beklenir ki?
Kim bilir onlar kime aşık,
Dönüyorlar da dönüyorlar.
Ben bu aşkla ancak,
Yelkovanı döndürüyorum.
24 Ocak 2014 Cuma
Gün Doğumu
Her şey film
şeridi gibi,
Önümüzde akıyor,
Ama çevremizde
kimse,
Film gibi hayat
yaşamıyor.
Günlük
koşuşturmalar diyoruz ya,
Artık o da yalan
olmuş.
Yetmiyor koşma
hızı,
Yetiştiklerimiz
yetmiyor,
Hayat hep
yetişemediklerimizde
Kim sokuyor Allah
aşkına
Bu fikirleri
beynimize?
Sözlerle
dopinglenmiş beyinler,
Ne zaman
farkedecek,
İnsanoğlunun
yorulduğunu?
Sahi ne zaman
farkettim yorulduğumu?
Gece gün karışmış
birbirine,
Gün doğumu çoktan
yalan olmuş.
İnsanlar gün
batımının peşinde.
Gece hayatı var
mesela,
Gece yaşamaya
çalışanlar.
Sorsan herkes gün
doğumuna aşıktır
Neden önemi yok
gün batımını
Oysa bir birinin
yansımasıdır…
Neden hep gün
doğumunu
Bir dağ evinde
hayal ederiz de
Gün batımını meze
etmeyiz,
Hayallerimize?
Böyle kıymetliyse
eğer,
Neden sabahları
uzanmayız pencereye?
Tabii yaa koca
koca apartmanlar arasında,
Güneşin doğumunun
ne işi var?
Hepimiz için bir
mit gün doğumu,
O masallarda
kalmadı mı?
Gün batımı
dediğinse sadece saat ayracı,
Kıymetsiz, her
gün görüyoruz ya zaten.
Plazaların
camlarından yansıyan,
Birkaç ışık
damlası...
9 Mayıs 2012 Çarşamba
Ve Bulmak...
İnsan bulduğunu ne zaman farkeder?
Uzunca zaman oldu herhalde sarhoş olmayalı, zırhımı çıkarıp
atmışım bir köşeye. Kılıcıma bakıyorum, bir zamanlar onunla savaşan ben miydim
diye hayretler içindeyim. Kelimeler ile o kadar sarmaş dolaş olmuşum ki, zor
geliyor, cümle kurmak. Kurduğum her cümle, bir kelimelerden ayrılık gibi. Nice
dizeler geçiyor dilimden, salıveriyorum onları da.
Bir tambur, bir keman, bir ney. Kesilmesin istiyorum
ezgiler, tam keyif noktasına vardığında bitiyor hepsi. Saatler süren, günler
süren, seni senden alan bir ezgi…
Aşık-ı biçarelerin gönlünü neyler,Daire semâ-i tutarak ney neye söyler,Ne der?
Düşünmeyi o kadar çok istiyorum ki… Ama düşünemeyecek kadar
yoruyorum kendimi. Yemen gerektiği için yemek yiyorsun, gülmen gerektiği
gülüyorsun, nefes almak bile bir gereklilik olmuş gibi. Tek istisnai durum gözyaşında,
ağlaman gerektiği halde ve ağlamak istediğin halde, bir damla dahi düşmüyor. Ve
tüm bu yorgunluğa rağmen yoldan geri kalmamak…
Varmak için yürüdüm, yürüdükçe yoruldum ve yoruldukça koştum…
Duraklar düşünmek olmuş, başkalarının durduğu yerde düşünüyorum
artık. Kainat ile söyleşiyordum bazen, ona mektup yazmayı çoktan bıraktım. Güneş
ile ay vardı, bazı sohbetlerde ise yıldızlar. Neler gösteriyor bize güneş,
yıldızlar eksik bu konuda ama bir de ay. Ay ve güneş, iki zıt zamanda
aydınlatıyor ve nasıl bir güzellik ki bir birlerini tamamlıyor. İkisi birden
var olduğunda ise dünyayı karartıyor.
Şimdi soruyorum kendime güneşin nerede, nerede ayın? Bu soruyu
bilmem ama gerçekten en başta sorduğum sorunun cevabına çok var ihtiyacım…
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)