19 Ağustos 2012 Pazar

İstanbul

İstanbul,
Bıraktım seni…
Sesim gelmeyecek sana,
Uzaklarda yürüyeceğim şimdi.
Her köşen bir anım,
Dağılmışım koca şehre.
Aramak gerek parçalarımı,
Yap-boz misali.
Ah ne saatler işliyor,
Zaman nehirden farksız.
Her sabah seni izlerim de,
Yüzümde sabah rüzgarının esintisi.
Her şeyim sendeyken,
Ayrılık kolay mı?
Haberin olsun diye söylerim:
İstanbul,
Bıraktım seni…

Güneş aynı doğacak senin için.
Ne farkeder ki olup, olmamam?
Kim bilir niceleri gelip geçti benim gibi?
Vapurları selamlayan martılar aynı,
Kız kulesine çarpan dalgalar da…
Güneş yine doğudan doğar da,
Sen onu sor bir de bana.
Nice çileyle doldururum geceyi,
İstanbul,
Bıraktım seni…

Gece aynı çökecek üzerine.
Taksim meydanda,
Cümbüş çalan amca.
Yine vuracak cümbüşün tellerine.
Hayatını satanlar,
Aynı yolları adımlayacak yine.
Atıldığım zindanlar farklı,
Üzerine güneş doğmayacak.
Bir gönül hasret çekerken,
Kaç gönül düşleyecek yari?
Hayali canımı yakardı da,
İstanbul,
Bıraktım seni…

Suskun durur bir köşede,
Mırıldandığı eski bir ezgi.
Kendisiyle konuşup durur da,
Kendine anlatamaz derdini.
Kubbede kalan bir hoş seda,
Ondan kalan sözleri.
Sorular arasında kalır,
Sen mi terkettin onu,
Yoksa o mu terketti seni?
Cevabı düşünmeye yok hali.
İstanbul,
Bıraktım seni…

12 Ağustos 2012 Pazar

Kareler

Bir akşamı daha gece ettik,
Elimden bırakamadığım,
Zihnimden atamadığım anılarla birlikte.
Hayat film şeridi gibi geçer derler,
Gözümüzün önünden, ölürken.
Bende mi bir gariplik var,
Yoksa her gece mi ölüyorum?

Tüm yaşanmışlıkların üzerine,
Ekleniyor yeni kareler.
Her yeni kare,
Başıma yeni bela açıyor.
Çok düşündüm geleceği,
Gelecek sorulardan ibaret.
Oysa verdiğim cevaplar çekiyor,
Şu belalı kareleri…

Ne kadar monotonlaşmışlar,
İstatistik artık birçoğu.
Renkli fotoğraflar siyah beyaz olmuş,
Oymuş onlara veren rengini.
O olmayınca yansıtmıyor duyguları,
Sayıların bir anlamı yok daha.

Sahi sözdeki büyü ne?
Nefesime karışmışsın herhalde,
Sözler yitirmiyor o duyguyu.
Her seferinde bir lezzet,
Her seferinde farklı bir tat.
Her söyleyen farklı işitiyor,
Her dinleyenin gönlünde farklı duygu…

8 Ağustos 2012 Çarşamba

Yürüyorum

Sıcak bir yaz günü,
Ve ben üşüyorum.
Yollardayım nicedir,
Hava karanlık, yol uzun.
Dilimde bir türkü yok,
Sensizliği izliyorum,
Karanlık sokaklarda.
Attığım her adım mı
Yaklaştırıyor beni menzile,
Yoksa her adımda mı
Uzaklaşıyorum senden?
Sorular uçuşuyor kafamda,
Ben cevapları bilmiyorum.
Sıcak bir yaz günü,
Ve ben üşüyorum...

Kapanıyor ışıklar bir biri ardına,
Ve yeni ışıklar yanıyor,
Her yeni adımda.
Aklımda sen,
Gönlümde sen,
Gözümde sen...
Her ağzımı açışımda,
Dilimden düsen sen.
Işıklarla kaybolup,
Işıklarla doğan sen.
Soruyorum sesli,
Daha kaç ışık kapanacak?
Yolun bitti mi ki?
Diye cevaplıyor yanımdan geçen kedi.
Ellerim titriyor durduramıyorum.
Sıcak bir yaz günü,
Ve ben üşüyorum...

Geçtiğim yollar tükendi,
Ya da aynı yolu adımlıyorum.
Gönlüme sen düştüğünden beri,
Durmadan yürüyorum.
Soğuk içime işliyor,
Tenimde hissediyorum.
Geceler bana zindan olmuş,
Azadımı bekliyorum.
Başkası beni anlamaz,
Ben seni arıyorum.
Sıcak bir yaz günü,
Ve ben üşüyorum...

5 Ağustos 2012 Pazar

Özledim

Ey gecesi olmayan gündüzümün sahibi,
Ayrı düştük, uzak kaldık birbirimize.
Yüzüm yok yüzüne bakmaya,
Aslında pek sözüm de yok,
Sessizliğini özledim.
Oturup yanı başına,
Dalıp gidip uzaklara,
Konuşmadan yıldızlara,
Bakmayı özledim.

Nankörlük ettim mi bilmem,
Düşürmedim hiç sevgini yerlere.
Bir söz kadar basit işte, özledim.
Her daim ateşe attım kendimi ama
Tutmadım hiç yüzümü,
İsiyle etrafı kirleten ateşe…

Engel ne aramızdaki?
Nedir her daim boğazıma düğüm olan,
Yanındayken dilimi kilitleyen?
Nedir her daim gözümü kurutan,
Aramıza çizgiler çeken?
Görünmez eller değil bu,
Her şey alelade.

Sabır çaresizlikten mi?
Ben ki hala sabrediyorum.
Yoksa, sabır umuttan mı?
Sadece o günü bekliyorum…
Suskun durduğuma bakma sakın,
Ağzımı açsam isyan ederim,
Eğer bir güzellik varsa senin eserin,
İsyan etmemi de isteyen sensin...