28 Nisan 2022 Perşembe

A'mâk-ı Efkâr II

Bir lokma bir hırka

En görüneni yeterlilik, bir lokma bir hırka olsun yeter.
Fazlasını isteme, hatta isteyecek iraden olmasın. Bizden beklenen bu mudur, tartışılır.

Derin bir tefekküre daldığımızda ise Tanrı'nın bolluğu, bereketi ve zenginliği. Her daim altına gireceğimiz bir hırka, karnımızı doyuracak bir lokma var. Ve buna sonsuz bir inancımız var.
Bolluk bereket, hiç kıtlık yok.
Bir lokma ve bir hırkaya şükrümüz de bundan.
Hep kıtlık oldu da insan dünyaya yayıldı diyoruz ama insanı yerinden harekete geçiren daima merak olmuş. Karnı doymayan insan, merak etmez, ya karnı doydu da dağın arkasını merak etti ya da dağın arkasında bir lokmayı bulacağına olan teslimiyeti onu ilerletti.

Daha derine daldığımızda da insan, insan olurken kendinden öncekilerden miras kalan kürkünü attı. Artık vücudunu örten tüyleri, kılları yoktu. Beşer şaşar, her daim hata yapmaya açığız. İnsan olma yolunda ayıplarını örtmesi için hırkası vardı artık.

Nefsini köreltmesi için de lokması. Bağırsakları çok dolu insan hareket edemez, şişer, kalır olduğu yerde. Lokmanın fazlası yolculuktan alıkoyar insanı. Ama lokması az olan da gidemez ileriye. Bu sebeple bir lokma.