Sağlam ekonomi kardeşim, her şeyin başı bu. Yani dikkat ediyorum güzel fikirler dolanıyor ortalıkta yeni planlamalar, yeni yatırımlar falan ama sağlam bir ekonomi olmadıktan sonra ip üstünde yürümeye dönüyor iş. Her sene verilen cari açık, artan nüfus ve aynı zamanda refah düzeyinin birazcık artmasıyla uzayan ömür sonucunda yaşlı nüfusun artması; bunlar zaten sağlam olmayan ekonominin belini daha da büküyor. Herkes bu aralar açılıma dalmış gidiyor ama benim dikkat çekmek istediğim konu ise açılımın ekonomik boyutu.
Türkiye’de yıllardır sürdürülen bir proje var: GAP. 1980 yılında ilk olarak Güneydoğu Anadolu Projesi adı kullanılmış. Bu iki nehre elektrik enerjisi üretmek ve çevre tarlaların sulanmasını sağlamak için baraj kurulmamasıyla başlamış her şey. Daha sonra bölge halkına çok büyük getirileri olacak, uzun vadede yaklaşık 4 milyon insana geçim sağlayacak ve bunların yanında nice sosyal getirileri olacak devasa bir projeye dönüşmüş. Türkiye’deki diğer proje ve planları göz önüne aldığımızda bugünkü hali bile çok iyi sayılacak durumda GAP’ın. Hani hep Avrupa’dan örnek veririz ya “Adamlar yapıyor abi.” Edasıyla, işte bizim başardığımız mükemmel bir projedir GAP. Gerçi henüz tam olarak bitmedi resmi olarak 2010 yılında bitiyor ancak biz henüz kafalarda bitiremedik. Halk yanı başında duran mucizeyi göremiyor. Bir bölgenin iklimini değiştirmek kolay mıdır? Bugün o barajlar sayesinde bölgenin iklimi Akdeniz İklimi’ne dönmüş durumda. Artık karasal iklim etkilerini kaybetmiş ve üzüm üreticiliğinde 3. sırada bölge ve Türkiye üzüm pazarının %10’una sahip. Varın siz düşünün böyle iklim değiştirmek nasıl bir şey. Harran Ovası’ndan yılda 3 defa hatta 4 defa ürün alınabiliyor. O verimli topraklarla, o sunulan imkânlarla, ulaşımın elverişliliğiyle o bölge dünyadaki birçok ülkeyi geride bırakabilir ekonomik olarak.
Şimdi işin bir başka boyutuna bakmak lazım. Son iki yılda terör örgütüne katılanların %75’i yabancı uyrukluymuş, özellikle İran’ın kuzey bölgelerinden. Bu da gösteriyor ki etkili bir politika yürütebilmişiz. Ama bir gerçek var ki doğu halkımız hala aç! Evet, ne kadar eğitsen de, sanata alıştırmaya çalışsan da, bilinçlendirmek istesen de senin karnın tok olup tavşan tüyü battaniyende yatıyorsan bu iş böyle yürümez. Tamam, al koynuna yat demiyorum ama insanlar belli bir refah düzeyine erişmedikleri sürece sürekli bir gelecek kaygısı taşırlar. Büyük şehirlerde yaşayan arkadaşlar ertesi günün yağmurlu olduğunu öğrendiklerinde trafikten, doğacak rezillikten dolayı sıkıntı basıyor bunalıyorlar. Şimdi bir de oradaki insanları düşünsenize, her gün her vakit gelecek sıkıntısıyla, derdiyle geçiyor. Tabi içlerinde nankörler de var elbet, ama gelin kurunun yanında yaşı da yakmayalım biz. GAP bizim için sembol olsun. Ne zaman ki yeni projelerde umutsuzluğa düşeriz o zaman bakalım ve neler başardığımızı görelim, gayret olsun bize. Gerçi geçmişimize baktığımızda nice böyle şeyler var ama biraz balık hafızalıyız onun için son zamanlarda olan en iyi şey GAP. Şimdi de Tunceli’ye, Ağrı’ya, Bitlis’e, Van’a bakalım. Nasıl ki cumhuriyetin ilk dönemlerinde yapmışız gelin yine yapalım. Onuncu Yıl Marşı’nda söylendiği gibi demir ağlarla örelim ülkeyi. Ulaşamadığımız köy, kasaba, bucak kalmasın. Çünkü gidemediğimiz köy ne yazık ki bizim olmuyor. Ayrıca demiryolunun bir diğer özelliği ise sanayi ile iç içedir. Ne zaman bir yere demiryolu ulaşmış, oranın sanayisi de gelişmiş. Güzel günler yakın, en azından ben inanıyorum bir başka kişiyi de inandırabilirsem ne ala…
7 Ekim 2009 Çarşamba
4 Ekim 2009 Pazar
Enjoy Coca-Cola
Yaklaşık bir haftalık aradan sonra yeniden bir yazıyla birlikteyiz. Biraz sinirli bir şekilde yazıyorum bu yazıyı, özellikle siyaset ve politika denen şu illet şeyleri yeterince öğrenemediğimiz için. Yani bilemiyorum bu konularla neden bu kadar alıp veremediğimiz var, herhalde genlerimizde yok bu konular(!) çünkü hala bir şeyleri topla tüfekle başarabileceğimizi zannediyoruz.
Neyse konuya gelelim. İster bütün dünyayı dolaşın, ister aya çıkın marsa gidin, ne yaparsanız yapın 2 kere 2, 4 eder diye öğretilmiş bize. Bunun 4 etmediği tek yer var o da siyaset ama bize öğretilmemiş bu, bir de tükürdüğünü yalamak diye tabir ettiğimiz argo-deyimin siyasette barınamadığı… Birazcık karışık olacak ama bugünlerde hiç Filistin ile ilgili bir haber yayınlanmıyor basında, İsrail sürekli olarak zulme devam etmiyor mu? Amaç kamuoyu oluşturmak ise en azından haftada bir saat Filistin hakkında bir haber yapamaz mı televizyon programları yahut gazeteler bir köşesini ayıramaz mı? Sadece haftada bir, çok değil. Ama şimdi oralardan hiç haber yok, garip.
Nereden aklına geldi derseniz, bugün televizyon başında kanaldan kanala dolaşırken (normalde pek televizyon izlemem) bir belgesele rastladım. Filistin halkından falan bahsediyordu, oradaki yaşamın zorluğundan ve ne kadar tehlikeli olduğundan falan. Genelde halkın çok takıldığı lokantalarda yapılmıştı röportajlar ama televizyondaki görüntü oradaki adamın anlattığı olaylardan daha çok dikkatimi çekti. Hangi lokantadan görüntü verse bir tarafta Coca-Cola’nın diğer taraf da ise Pepsi’nin buzdolabı var ve bu hepsi için geçerli. Bir an dalgınlaştım ve sonra sinirim bozuldu gülmeye başladım. O kadar çok gülünecek fikri bir arada barındırıyor ki hangisinden başlasam? Google’a Coca-Cola ve Filistin yazın bakın neler neler çıkıyor da eee Filistinliler ne yapıyor? Hani Coca-Cola Filistinlileri öldürmeye yardım ediyordu? Hani hep sözde emperyalizm, kapitalizm falan bizi ele geçirmeye çalışıyor ya, bizim başımıza bombalar yağmadığı için farkına varamıyormuşuz, ee başına bombalar yağan ne yapıyor? İçmeye devam hoho “Enjoy Coca-Cola”. Bizimkiler de orada burada afiş yapıştırıyorlar yok Filistinli kardeşlerimize yardım Siyonist mallarını boykot falan. En çok dikkatimi çeken ise o dağıtılan afişlerde Arsenal takımının amblemi vardı, artık ne demekse? Cüppeli birilerine sormak gerek. Bir de biz Arapça bilmediğimiz için tersten baktığımızda okuyamadığımız kola amblemini Filistinliler de mi okuyamıyor? 100 yıldan uzun zaman önce Atlanta eyaletinde bir eczanede başlayan şirketin, ilerde Müslüman öldürmeye yardım edeceğiz onun için amblemde İslamiyet’e küfredelim demesi… Oldukça mantıklı…
İnsanımızda her şeye başkaldırış var. Zaten onun için bir taraftar gurubu alayına isyan demiş anlayan anlamayan herkes özenti bir şekilde peşinden sürüklenmiş. İsyanın bir sonucu yok önemli olan yerinde daha iyisini koyabilmek. Bakın bu yaz bir şirketimiz geleneksel içeceğimiz limonatayı koydu önümüze ne kadar güzel. Ben zaten gazlı içecekle karşı olan biriyim ve limonata sayesinde sofralar şenlendi. Ayrıca beyaz eşya ve elektronik alanında da iyi şeyler yapılmakta, artık ihraç edebiliyoruz. Ama biraz da şu kafalarımızda değişim olsa, siyasette duyguların rolünü azaltsak. Birazcık daha bu konulara ilgili olsak… Yazımı büyük devlet adamı Eflatun’un sözleriyle noktalıyorum:
Siyasetle uğraşmamanın cezası, sizden daha aptal olanlar tarafından yönetilmektir.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)