hayal gücü etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
hayal gücü etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

25 Haziran 2020 Perşembe

Sonsuzluk

Sınırlı bir şey ile sınırsızı anlamamız yada anlatmamız mümkün değil.

 

Genelde en sonda söylenecek şeyi en başta söylüyorum, bu sebeple de yazılarımın hiçbir değeri olmuyor herhalde. Konumuza dönelim.

 

E o zaman sınırlı sözlerle sınırsız bir tasavvuru nasıl anlatacağım, neden yazıyorum bu yazıyı? Bir anlık hafıza kaybıymışçasına yaşadığım bir an'da aslında sonsuz bir zaman algımın olduğunu fark ettim. Şu göz yanıltmalı illüzyonlar olur ya, top sağa mı dönüyor yoksa sola mı? Kimisi sağ der, kimisi sol. Sen de hep bir tarafa döndüğünü görürsün ancak bazen bir şeyler değişir ve bir anda diğer tarafa döndüğünü görürsün ve artık eskisine dönemezsin. Aynı duyguları, izlediğim bir animasyondan sonra sonsuzluk üzerine düşünürken yaşadım ve bir anlığına boşlukta olduğumu hissettim, sahi algılayabildiğimizin ötesinde ne vardı?

 

Hissettiğim tek fiziksel etki ensemdeki sıcaklıktı. Size yukarıdaki örnekten daha açıklayıcı bir şekilde anlatamam o anki halimi ancak o an'dan sonra sonsuzluk daha da anlaşılır oldu benim için. Oradan kalan en can alıcı soru ise şu: Hangimiz bugün uyandığımızda, hayat denilen yolda bir adım daha attığımızı, kısıtlı vaktimizin bir kısmını daha tükettiğimizi, mutlak sona biraz daha yaklaştığımızı düşünüyor?

 

Hayır, hiçbirimiz düşünmüyoruz. Bir sonraki proje, bir sonraki iş, bir sonraki sevgili, bir sonraki tatil, bir sonraki çocuk, bir sonraki araba. Sürekli durumumuzda değişiklik yapıyoruz, günlük uğraşlarla vakit geçirip, en kötü ihtimalle bir daha çalışmamıza gerek kalmayacak kadar birikim sağlayıp o vakitlerimizi nasıl geçireceğimizi düşünüyoruz. Hep bir gelecek algımız var ve bu gelecek algısıyla an'ı unutuyoruz.

 

Bugün milyarlarca insan öleceğini hiç düşünmeden yatağından kalktı.

 

Şu sıralar salgın sebebiyle ölüm bilinci hiç olmadığı kadar aramıza girdi. Hala birçoğumuz akşama doğru bakanın açıklayacağı tabloyu bekliyor. Ama yine de sabah kalktığımızda sınırlı vaktimizin bir gününün daha geçtiğini düşünmüyoruz. Eski zamanlarda takvim yaprağı kavramı vardı, her gün bir yaprağı kopartmak geçen zamanı daha çok algılamamızı sağlıyordu belki. Ama şimdi bakıyorum da bu düşünce yapımız sonsuzluk değil de nedir?

 

Elimizde el feneriyle gölgeyi arıyoruz. Ne zaman bulduğumuzu düşünsek el fenerini oraya tutmamızla birlikte gölge kayboluyor, sonra dönüp duruyoruz. Herhalde sonsuzluğu en iyi anlatan bu paradoks olabilir, adına da gölge paradoksu diyelim.

 

Bu evren nasıl oluştu, Big Bang ötesinde bir şeyler var mı, evrendeki son yıldız da sönünce ne olacak, kara delikler de kayboluyorsa ya sonrası… Bu sorulara döndüğümüz anda nefesimiz kesilmeye başlıyor, kafamızı duvara vurup kim olduğumuzu unutmuşçasına bir anda takılıp kalıyoruz. 


"Sonsuzluk nedir?"


17 Mayıs 2013 Cuma

Hayaller

Hayaller, hayaller, hayaller… Birçoklarının peşinin çoktan bıraktığı büyülü bir şey. Peki niye bu kadar büyülü, neden bu kadar önem veriyoruz? Bir insan için bu kadar mı kıymetli hayaller? Bana kalırsa bizi hayvanlardan ayıran en önemli özellik düşünmek değil, bu, evet hayal kurmamız. Düşünerek ne halt ediyoruz ki, yaptığımız kaç şey akla mantığa uygun ki? Bir hayal dünyası kurup içinde yaşıyoruz, yaşımız kaç olursa olsun. Küçükken minderden çarşaftan kurduğumuz dünyayı büyüyünce taşıyoruz  beynimize, hayallerden kuruyoruz bu sefer. Ne büyük bir yanılgı…

Ya beklenti dediğimiz şey nedir? Nasıl açıklayabiliriz, hangi beklentiyi bir şablona koyabiliriz, hangisi bir kalıba sığar? Şimdi diyebilirsiniz, insan kendisinde olmayan şeyleri ister. Cebinde parası olmadığı halde, para beklentisi olmayan çok insan tanıyorum. Özlem deseniz, hiç sahip olmadığınız bir şeyi nasıl özlemle bekleyebilirsiniz?

Yine hayaller işin içine giriyor. Hayal dünyamızın gerçek dünyaya iz düşümünü almışız, sonra da ona "beklenti" demişiz. Sıkıntı da burada başlıyor işte, hayal dünyasında ejderhaları, devleri dize getirenler, gerçek hayatta dört duvar arasına kapatılıyor. Bir de hayal dünyamızda uçarken gerçek hayattaki bir direğe, duvara çarpınca film orada kopuyor.


Bilim kurgu filmlerinde falan da bu konu incelenir ya, paralel evrenler çakışır ve kişi kendisinin bir kopyasını görür. Kimi zaman tam istediği yer ve zamandadır, kimi zaman da hiç istemediği bir noktada. Peki asıl sorun karşılaştığı kopyanın bulunduğu yerde mi, yoksa bir kopyanın var olmasında mı!?

8 Aralık 2012 Cumartesi

Gözlük


Bu yaşıma kadar,
Günü güne katmışım.
Farkında olmadan hiç,
Bir gözlükle yaşamışım…

Arayıp durdum doğruyu,
Eğri gerçekler ardında.
Hiçbir şeyi sorgulamadım,
Bakmadım bir aynaya…

Sarhoşum dedim dedim,
Ondandır bu baş ağrısı.
Yakın sanıp uzandıkça,
Avcum hep boş kaldı…

Ulaşmak için sana,
Nice yüzlere baktım.
Belki karşımdaydın ama,
Bilmeden seni yok saydım…

Suskun çıkarttı gözlüğü,
Şimdi gerçek hasıl oldu.
Affet geleyim yanına,
Kapatma doğru yolu…

31 Temmuz 2009 Cuma

Vizyon

Bir kelimeyi incelemek istiyorum bu günkü yazımda, “vizyon” kelimesi. Fransızca vision kelimesinden dilimize girmiş, TDK’deki ana anlamına göre görünüm, mecazi anlamına göre ise ileri görüş demekmiş. Başka anlamları da var ancak ben mecazi anlamına göre ele alacağım kelimeyi. Vizyon kelimesini duyunca aklıma ilk olarak hayat geliyor. Çünkü insanın hayatta başarılı olması için her durum karşısında bir vizyona sahip olmalıdır. Zaten mesleki anlamda gördüğümüz eğitimin amacı bu değil mi? Anlamsız olan dış dünyanın bazı bilgiler sayesinde insana bir şeyler anlatması. İşte önemli olan o bilgilere sahip olmaktan öte o bilgileri işleyebilmek. Bizim milletçe bu konuda bir fakirliğimiz var. Şimdi hakkını yemeyelim vizyona önem veriyoruz ancak görünüm manasındaki vizyona. Şekilciliğe verdiğimiz önemden dolayı işin özünü kaçırıyoruz. Vizyon sahibi insanları yetiştirmekte güçlük çekiyoruz, yetiştirdiğimiz kişileri ise kullanmayı beceremiyoruz. Hayal kurmak gereklidir vizyon için. Bizde ise sadece çocuklar hayal kurar, büyüklerin hayal kurması deliliktir. Eğitim sistemimiz ilkokuldan itibaren ezber, kafa dolduran ama birçoğunu hayatımız boyunca kullanmayacağımız şeyleri içeriyor. Oysaki haftalık 10 ders saatini hayal kurmaya ayırsak çok daha iyi bir nesil elde edebiliriz, buna eminim. Hayal kurmayı yasaklayan sistem, bizden nasıl olur da yaratıcı fikirler sunmamızı bekler? İnsanoğlu uçmanın hayalini kurmasaydı bugün sahip olduğumuz uçak teknolojisi nasıl bu halde olurdu? Tekrardan söylüyorum vizyon için olaylara tamamen dışarıdan bakmak lazımdır, hayal kurmayan insan ise kendini hiç gerçek dünyadan soyutlamamış demektir. Yazımı İngiliz hukukçu, devlet adamı ve yazar olan Thomas More’un sözleriyle noktalıyorum:

“Hayal gücünü kaybeden toplum yarınsızdır.”