31 Mart 2013 Pazar

Maskeler


İki tip insan dikkatimi çekti hayatta, bir grup insan rollerin, maskelerin peşinde. Kendisiyle pek barışık olmayan tipler bunlar. Sürekli ilgi duydukları işi, kişiyi elde edebilmek uğruna rol yapmaktan geri kalmıyorlar ve tabii kimisi de rolünü çok iyi oynayabiliyor.

İşte tüm sıkıntı da burada başlıyor ya. Rol ve maskelerle amacına ulaşanların önüne iki seçenek çıkıyor. Ya maskeyi atıp normal hayatlarına dönecekler, ya da dar gelen ayakkabı gibi, kıyafet gibi rahatsızlık veren bir şeyleri üzerlerinde tutmaya devam edecekler…

Aşk zannettikleri duyguların yoğun yaşadığı bir dönemde rol yapmaya başlanır, o zamanlardır aslında sevgiliden uzak düşme korkusu kişiyi böyle bir şeye iten. Hoş gerçek aşktan insanı ayrı tutan ne olabilir bilmem ama bu duygular için ister tüm o külfete katlanmayı. Her gün yapay hareketler, yapay duygularla kendisini kandırır. Hedefe ulaştığında kimisi farkeder gerçeği, kimisi hala rüyadadır, aslında kendisi hak etmemiştir onu, karşısındaki tamamen önüne koyulan kişiliği tercih etmiştir.

Günümüzde sahte amaçlar uğruna, güzelliğin gölgesi uğruna yaşamak moda olduğundan maskelerin de sayısı artmış. Ayrılıkların, boşa kürek çekmelerin de bu kadar çok olmasını buna bağlasam çok mu ince düşünmüş olurum?

Bir de maskesizler var, oldukları gibi yaşayan, bilmem anlatmaya gerek var mı?

22 Mart 2013 Cuma

Okunmayacak Yazılar I


İnadına yazmaya karar verdim bu satırları. Aşktan bahsederken herkes okuyor, başka konulara gelince ortalık mezarlığa dönüyor. Blogun diğer yazarının da bir challenge'ı var, "Aşkı, sevgiliyi, kaderi tartışsak ne olur tartışmasak ne olur?" diyor ki haksız da sayılmaz. İnsanlığın ciddi şekilde düşünmeye başladığından bu yana var olan, ortalama zeka seviyesinden yüksek olan her beynin takıldığı, düşündüğü sorular bunlar. Tartışıp durmuşuz hep ve hiç başka da bir sonuca varamadan yuvarlanıp gidiyoruz.

Son zamanlarda elimden geldiğince takip etmeye çalışıyorum gündemi dikkatimi çeken bazı gelişmeler var. Günümüzdeki olayların geçmişle bağını kurmak, geçmişte yaşanılanlarla benzer yönlerini bulmak da bir hobim sayılır. Aklıma Tanzimat Fermanı geldi nedense. Koskoca imparatorluğun kurtuluşu için bel bağladığı, o dönemdeki sorunların çoğunu çözmeyi hedefleyen bir ferman. Zamanında asayişi bozan yeniçeri ve paşaların asıldığı çınarların gölgesinde okunması ise ayı bir olay.



Sözde kendimizi Avrupalı saydık, halkın devlete bağlılığını arttırdık, herkesi eşit kıldık vs vs. Evet tüm bunları bir ferman okutarak yaptık. Avrupalı devletlerin iç işlerimize karışmasını engelledik hem, herkese duyurduk artık ülkede demokratik yaklaşımların benimsendiğini. Büyün ülke zaten fermanın okunduğu Gülhane parkı gibi, güllük gülistanlık olmuştu tabii. Çok sürmedi ama yaklaşık yirmi yıl içinde yine devran eskisine döndü, hatta eskiyi arar olmuşlar diyelim, abartmış olmayız. Ağladıkça ağzına emzik verilmesine alışan çocuk misali, yerine gelmeyen her yeni istekte ağlamanın şiddeti daha da artmıştı. Bu fermanı, Islahat Fermanı takip etti ki, İmparatorluğun ne durumda olduğunu apaçık gözler önüne seriyordu. Sözde yine eşitlik, demokratik hayat nidalarıyla ilan olan ferman sonucunda, gayrimüslim birisine "Sus Hristiyan!" demek suçken, Müslüman birisine ise "Sus Müslüman!" demek hiçbir suç teşkil etmiyordu…

1800'lerin başındaki Osmanlı haritası aslında genel durumu ve gidişatı çok güzel özetliyor. Mesele her fikir farklılığında ayrılmaksa, dünyada iki kişi olsa dahi ayrılırlar…

18 Mart 2013 Pazartesi

Gidiş


Aşk ne zaman çıkar gönülden,
Anlar mısın gittiğini?
Kapıyı çarpma sesi mi duyulur?
Ya geride bıraktıkları…

Kağıtlara dökülmüş duygular,
Ve yastıklara dökülmüş yaşlar.
İşte bunlar tüm mirası.

O büyük yangından sonra,
Hangisi kalabilir ki geri?
Zaten hangisi ister kalmayı?