İki tip insan
dikkatimi çekti hayatta, bir grup insan rollerin, maskelerin peşinde.
Kendisiyle pek barışık olmayan tipler bunlar. Sürekli ilgi duydukları işi,
kişiyi elde edebilmek uğruna rol yapmaktan geri kalmıyorlar ve tabii kimisi de
rolünü çok iyi oynayabiliyor.
İşte tüm sıkıntı
da burada başlıyor ya. Rol ve maskelerle amacına ulaşanların önüne iki seçenek
çıkıyor. Ya maskeyi atıp normal hayatlarına dönecekler, ya da dar gelen
ayakkabı gibi, kıyafet gibi rahatsızlık veren bir şeyleri üzerlerinde tutmaya
devam edecekler…
Aşk zannettikleri
duyguların yoğun yaşadığı bir dönemde rol yapmaya başlanır, o zamanlardır
aslında sevgiliden uzak düşme korkusu kişiyi böyle bir şeye iten. Hoş gerçek
aşktan insanı ayrı tutan ne olabilir bilmem ama bu duygular için ister tüm o
külfete katlanmayı. Her gün yapay hareketler, yapay duygularla kendisini
kandırır. Hedefe ulaştığında kimisi farkeder gerçeği, kimisi hala rüyadadır,
aslında kendisi hak etmemiştir onu, karşısındaki tamamen önüne koyulan kişiliği
tercih etmiştir.
Günümüzde sahte
amaçlar uğruna, güzelliğin gölgesi uğruna yaşamak moda olduğundan maskelerin de
sayısı artmış. Ayrılıkların, boşa kürek çekmelerin de bu kadar çok olmasını
buna bağlasam çok mu ince düşünmüş olurum?
Bir de
maskesizler var, oldukları gibi yaşayan, bilmem anlatmaya gerek var mı?
