13 Temmuz 2012 Cuma

Sen III

Madde aldı benden beni,
Sesin sarhoşluğumu arttırır.
Tarif edemem suretini,
Dilim ağzımda dolaşır…

Yar diyemem,
Sakınırım dilimden.
Kaldırımlarda kaldı parçam,
Toplayamam yollardan…

Yıllardır boş yollarda,
Seni arayıp durmuşum.
Gönlünde ateş yanmayanların kapısında,
Medet ummuşum…

Sarhoşluk nispeten beden yorgunluğu
Akla zincir mi vurur yoksa çözer mi?
Elin kelepçe oldu boğazımda,
Oynatamam dilimi…

Kapana kısılmış hissetmez misin?
Hiç darda kalmazlar mı?
Adınla özgürlüğümü buldum,
Uçmak ne güzel şey değil mi?

Sal beni özgürlüğüme,
Bahçelerinde uçsam ya
Yanında buldum huzuru,
Önüme engeller koyma…

Saatler devam eder,
Kendilerince zamanı vurmaya,
Yanındayken içtim meyi,
Sonsuzluğa varmaya…

Hayat dediğin ne uzun ki?
Attığımız birkaç adım.
Sana yakın duracaksam,
Yola düşmeye hazırım…

Ezgiler suskun kaldı,
Anlatamadı derdimi.
Uzakta dolaşan oldu da,
Kaçı tanıdı ki seni?
Suskun bozdu sessizliği,
Sana olan yolum bitmedi ki,
Anlattıklarım yarım kalır,
Kimse seni bilmedi ki…

9 Temmuz 2012 Pazartesi

Şems

Ay ile sohbete başladım biraz,
Cam önünde otururken.
Ona sordum seni,
Halini hatrını…

“İyidir hoştur” dedi,
“Keyfi yerindedir.”
Asıldı birazcık ayın cemali,
Anladım ki kıskanmış seni.

İçinde bir ateş varmış,
Yakarmış çevrendekileri.
Çoğu şikayetçiymiş bundan.
Harlıymış içindeki ateş.

Dedim ki aya “Dön bak şu dünyaya,
Her yere gece çökmüş,
Ama sen aydınlıksın.
Nedendir bu aydınlığın?
Yakından bakıp tanı derler
Ki herkes yakından baktı
Bak bakalım hele gökteki güneşe
Ateşten başka neyi var?

Yaklaşsan birazcık yakar seni beni,
Yakar bütün dünyayı.
Biz ateşiyle sebeplendik,
Onunla söner tüm canlar.
Gündüzümüz onunla aydınlandı,
Ne güzel ki bu can onu tanıdı.
Olmayaydı onun nuru,
Senin taştan kumdan ne farkın var?

Mevlana’nın dediği gibi,
“Gülün dikene katlanması,
Onu güzel kokulu yaptı”
E söyle o zaman,
Güneşin yanması onu yalnız kılmadı mı?
Ancak aşktan bihaberler,
Cahiller onu yalnız sandı.
Baharla birlikte gönlüme doğdu,
Beni aşkla tanıştıran Şems oldu.

Cahiller korkar ateşten,
Ya da taparlar ona.
Var sen ateşini kusur gör,
Onun aşkı yeter bana.”

8 Temmuz 2012 Pazar

Kendimden IV

Bir şeyler yazsam okur musunuz?

***

Birikmiş şeyler var nicedir, ama nereden nasıl başlasam hiçbir fikrim yok. Hani gergin bir ipin nereden kopacağını bilmezsiniz ya, ya da bir bardağı azıcık kıramazsınız çatlar gider. Öyle işte ama O yok bu gece, sarhoşluk da dışarıda kaldı.

***

Eski yazdıklarıma baktım da “Anlamıyorum” isimli bir yazı karalamışım, hatta devamı gelecek demişim bir de. Kendime güldüm vallahi, anlamadıklarımı yazmaya kalkmışım. Şu birkaç hafta içinde yaşadıklarıma bakıyorum da, hangisi anladım diye. Acizlik bu kadar vuruyor insanın yüzüne…

***

Türkçe dersinde olumlular ve olumsuzlar üzerine konuşuyorduk, bilirsiniz “mert – namert”, “hoş – nahoş” falan. Aklıma gülmek geldi. Her şeyi zıddıyla anlayabiliyoruz ancak, varlık – yokluk misali. Gülmenin zıddı neydi? Asık, somurtan bir surat mı, yoksa gülmeyen bir surat mı?

Gülmek kolaydır, en azından birkaç kası oynatman gerekir. Yüz gülümseme pozisyonuna geçtiğinde nedendir bilmem bir rahatlama yayılıyor içime. Şartlandırmışızdır kendimizi belki de. Sormadan geçemedim ama kendime üzüntünü nasıl belli edebilirsin? Zannedersem bana oluyor bu sadece, dünya çökse üzerime dalgınlaşıyorum, gülmenin zıddı bu mu? Hadi ağlasan ya, döksen ya gözünden birkaç damla, yok işte olmayınca olmuyor. Ne tokatlar yedim de gözümden yaş akmadı, artık tebessüm dahi etmeye başladım. Dayak arsızı oldum sanırım.

***

Aranızda delilik ile rahatlayan var mı? Benim için geçerli bu, nefes alma dönemlerim diyebilirim. Mesela tornavida, çekiç, konserve açacağı, pense ve gitar arasında pek sağlıklı bir ilişki kurulamayacaktır. Uzunca zamandır aklımdaydı ve evdeki çalamadığım gitarın perdelerini söktüm. Şimdi bakıyorum da ne iyi etmişim. Sol elimin parmak uçları su toplamış vaziyette, hatta bu satırları yazarken zorlanıyorum da biraz, canım yanıyor. Ama hepimizin zaman zaman nefes almaya ihtiyacı var değil mi?

***

Bugün deniz kenarında fazlaca vakit geçirdim. Yatların bağlı olduğu yere geldiğimde ise yine her zamanki gibi oyuncak denizine düşen çocuklar gibi hissettim kendimi. Ortaçağ’da yaşamış olsaydım büyük ihtimalle denizci olurdum, bir ihtimal ise akıncı olabilirdim. Hepimiz yüzmüyor muyuz aslında hayat denizinde, kimileri batmıyor mu? Hiç mi gemiye su aldıran insanlar yok, ya da hiç mi savrulmuyoruz rüzgarda? 



Gözümde özgürlüğün sembolü tekneler, bilhassa yelkenliler. Kısmetin olan rüzgarı alırsın, dışarıya bağın yok. Deniz zaten cömertliğin sembolü, o kadar nimetinden faydalanıyoruz ki, haddi hesabı yok. Bir küçük yelkenli, açılacaksın uzaklara. Dalgaların ve tahta gıcırtılarının sesi, martılar gelmez buralara. Huzurun sesi diyebilirim tam olarak, gündelik koşuşturmadan uzak. Acele etmeye gerek var mıdır ki?

***

Bugünlük bu kadar olsun, yine daldan dala nerelere atladık. Kendimden bir şeyler paylaşmaya çalıştım, ancak yazarak, malum konuşmayı pek sevmem…

3 Temmuz 2012 Salı

Önemin ne?

Sana yazmayacağım bu mektubu,
Biliyorum, yazsam dahi okumayacaksın,
Önemin ne?
Yabancı eller kadar uzakken,
Ve her damla boğazımda düğüm olurken,
Kader deyip bahsettiğim,
O an,
Görmeyi gerçekten ister miydim?
Her anımda seni görmeyi arzularken,
Sustu o an tüm musiki ve ezgiler.
Geceler boyu uykusuz,
Özlemle otururken,
Her nefes alış verişim,
Ciğerimi yakarken,
Yüzümden düşenler,
Parçalara ayrılırken,
Ayın ışığı,
Penceremde dolanırken,
Sensiz koparttığım takvim yapraklarını,
Ateşe verirken,
Yazdığım nice satırı,
Gözümü kırpmadan silerken,
Yunus’un, Mevlana’nın,
Sözlerini sayıklarken,
Kendimi,
Hayallerle avuturken,
Seninle birlikte daldığımız,
Manzarayı izlerken,
Sormadan edemedim kendime,
Önemin ne?

26 Haziran 2012 Salı

Vazgeçtim

Yaşlı gözler sana döndü,
Tutmuyor elim ayağım.
Ezgiler susmuş nicedir,
Senden yüzümü çevirmek,
Öylece bırakmak istemedim,
Vazgeçtim…

Canım eksik kaldı,
Sesler düştü dudağımdan.
Bir ah işitilir etrafımda,
Yaşadığımı görürler baktıklarında.
Söylesem neler söylerdim,
İçimde neler neler birikti.
Seni kırmak istemedim,
Vazgeçtim…

Merak ettin mi hiç beni?
Düşündün mü halimi?
Nice köprüler geçtim de,
Beni tutan ince bir ipti.
Nasıl bulurum söyle,
Senden daha narinini?
Tutup koparmak istemedim,
Vazgeçtim…

Hayatım ellerin arasında,
Sözüne bakarım.
Yokluğun yakar beni,
Kapında yatarım.
Varlığım değersiz mi
Üzmez mi yokluğum?
Üzülmeni istemedim,
Vazgeçtim…

14 Haziran 2012 Perşembe

Sen II

Yazmak istemem daha da fazla,
Yollara düşmek isterim sadece,
Taşta seni aramak isterim,
Toprakta, kumda.
İçime çektiğim havada çıksan ya karşıma,
Ciğerimde hissetsem ya seni,
Yorgunum yanımda olmadığında,
Yol uzun,
Sen uzakta…

Ulaşmanın hayaliyle yürüyorum,
Ulaşmak isterim sana ama vakti mi?
Kulağımda çınlıyor sözlerin,
Ne olur bir ses versen?
Vaham sen oldun,
Çölüm sen…

Anlam peşindeyim ama,
Bir kere bile anlam veremedim ki.
Sultanım dedim,
Yârim, gözüm, her şeyim.
Suya muhtaç biçareler gibi,
Adını sayıklarım her seferinde.
Ben senin için düştüm bu yollara,
Ne olur sen, sende çıksan karşıma?
Kendini kimden kaçırırsın,
Ya da engelin nedir?
Seni arzularım sadece…

İnsanlar gösteriş peşinde,
Bense pek yapamam onları.
Güzellikte seninle yarışanı görmedim.
Ama ne bulurlar kendilerinde?
Tek istediğim ateş,
Yakmandır beni.
Ateşe atmadan yaktın tüm bedenimi.
Dualarım dokunmadı sana,
Sessiz kaldı sözler.
Kurudu senin için derdiğim güller…

Muhtaç olduğumda elin neredeydi?
Güller bu kadar uzak mıydı,
Ey güller sahibi?
Ağlat bu gece,
Açılsın yollar.
Beklemekle olmaz bu iş,
Yıkılsın bu duvar.
Susuz gezdim nicedir,
Bir lokma da geçmedi boğazımdan.
Olmadı sensiz bir anım.
Bir nefes olmadı adın karışmadan.
Ciğerim kabul etmedi.
Çekemdim sen olmadan bir nefesi.
Ölüm ile yaşam bir ince çizgi,
Senin adın bu çizgiyi çekti.
Sessiz topraklara gömün beni,
Çünkü o hep sessizdi…

13 Haziran 2012 Çarşamba

Sen

Seni hatırladığımda aynı sözler,
Seni unuttuğumda da aynı…
Bu kadar mı değişir anlam,
Madde bu kadar anlamsız mı?

Bana benden daha yakın hissettiğimde oldu seni,
Günler boyu bir yudum suda aradığım da.
Seni tomurcukta beklerken,
Neden hep dikende çıktın karşıma?

Merhaba demek için sadece,
Yüzün görmek isterim.
Cemalinden fazlası haram bana,
Sadece bir tebessüm…

Gözlerin gözümde,
Gitmez gözümden hayalin.
Gülümsemen aldı aklımı başımdan
Gül yaprağından narin tenin…

Semada dolaşırım bazı bazı,
Senden nice güzellik gördüm.
Kollarında buldum kendimi,
Ihlamurları, sümbülü kokunda unuttum.

Niye çekinirsin göstermekten kendini,
Neyleyim sensiz bu illeri?
Durmaz artık bu suskun,
Çoktan yaktım gemileri…