Yanlış zamanda
doğmuşum…
İnsanlar amaçsız,
Amaç varsa da yanlış.
Neyin uğruna tükeniyor
ömürler?
İnsanın umurunda
olanlar neler?
En son ne zaman,
Kimler dökmüş,
Başkası için gözyaşı?
Yanlış zamanda doğmuşum…
Kaç kişi heyecanla
uyanıyor ki,
Yeni doğan güne?
Boşuna mı
sanıyorsunuz,
Öğlene kadar uyumayı?
Ya da basit bir,
Alışkanlık mı sadece?
Ertesi gün için,
Heyecanı olan,
Bekler mi öğlen
olmasını?
Güneş doğana kadar,
Dokuz doğurmaz mı?
Yanlış zamanda doğmuşum…
Etrafta anlayamadığım
insanlar,
Hem de ne kadar çoklar.
“İnsanlık” dediğimde,
Yüzüme bakıyorlar.
O kadar mı anlaşılmaz
söylediklerim,
O kadar mı uzak
insanlara?
Hak dediğin çoktan
ölmüş,
Şimdi Hakk’ı öldürme çabasında.
Yanlış zamanda doğmuşum…
Aşığım diye ortalıkta
gezenlere,
Sor bakalım kaçı aşktan
haberdar?
Mecnun bugün yaşasa,
Bulur muydu Leylasını?
Kaç kişi gülmeden
izlerdi,
Ferhat’ın dağı
delişini?
Ya inanmak?
Yunus aşkın pazarını
arar mıydı,
Yana yakıla?
Gönülden inanır mıydı
bu pazara?
Bugün yine söylese o
sözleri,
Aşıklar ölmez der
miydi rahatça?
Karınca bizden hesap
sorar diyen,
Krallara taç giydiren
Süleyman,
Değil miydi Atatürk’ün
komutanı,
Sözümde duramadım
diye,
İntihar eden?
Soruyorum kendime ne
değişti,
Ne girdi de aramıza,
Bu ecdadın nesli
gitti?
Geçmiş mahkum mu,
Tozlu sayfalarda
kaybolmaya?
Bugünü de arayan kalır
mı diye
Durmadan kendime
soruyorum.
Hepsinin çıktığı yol
aynı,
Yanlış zamanda
doğmuşum…
ve dünya yine suphi abi,
YanıtlaSilve dünya yine düşünemedi!
ve dünya yine anlamadı,
dünya o kadar uzaktı ki manadan,
dünyadakiler o kadar uzakti ki
bahsettiğin aşktan,
düşünemediler yine.
sonzuz kadar uzaktılar,
kendilerine.