Merhaba, benim
güzel bir adım var. Ama adımla bilmezsin beni. Anarşist, terörist diye
tanımlıyorsun genelde, bir de "çapulcu" var yeniliye…
Sesim gür çıkar
benim, televizyonlarda bunu çok net duyuyorsun. Ama kendi uğradığım
haksızlıklardan çok daha fazla çıkar sesim, başkalarının uğradığı haksızlıklar
karşısında.
Belki göz
yumacağım bir gerçekle, senin bir yılda kazanamayacağın parayı kazanabilirim ya
da insanlığımı kapısında bırakacağım bir şirkette. Ama pek bunu tercih etmem,
senin bazı arkadaşların bu sebeple "keriz" olarak yaftalar beni.
Haktan yanayımdır, ne yapayım? Sahi sen de "Hakk"tan bahsediyorsun,
aralarında bir fark var mı ki?
Namusu bacak
arasında aramam ben, o kadar basite indirgeyemedim. Senin namuslu addettiklerin
torunu yaşındaki bir kıza bakıp "Maşallah!" derken, ben gönlü benimle
olmayan bir kızla baş başa kaldığımda utanır sıkılırım, yere bakarım. Merak
etmeden ben söyleyeyim, hiç hayat kadınıyla birlikte olmadım. Sen bu soruyu
dostlarına sorabilir misin bir de?
Sen dertten,
tasadan kurtulmak için televizyon açarken, ben bir küçük açarım. Ne var yani
ikisi de beyni uyuşturmuyor mu ki? Bir de duyarım, senin gibi bazıları varmış,
Allah'tan çok, el alem ne der diye ya da alacağı yardım kesilmesin diye
sürmezmiş ağzına. En azından rol yapma ihtiyacım yok, ben böyleyim.
İnsanların bir
yanlışını gördüğümde ona hemen ortaçağ engizisyon mahkemelerini aratmayacak
gazap, işkence, acı dolu cehennemden bahsetmedim. Onun bu korkular
yüzünden sadece çıkar uğruna doğruya
yönelmesini istemem. Allah korkusu dediğin şey zalim bir kralın zulmü gibi
olmamalı. Aksine kendimdeki korku, hani çok sevdiğin birini kırmak, üzmek
istemezsin ya, yada sana güvenen bir büyüğünü mahcup etmek istemezsin, işte bu.
Çünkü biliyorum, kucağındaki bebeğini ateşe atamayacak bir anneden daha
hoşgörülü O. Sahi sen kaç kere cehennemden bahsettin?
Geçenlerde bir
laf ettin "hoşgörü" diye. Mesela benim ateist, Hristiyan arkadaşlarım
var. Musevi bir arkadaşımın da olmasını isterdim. Eşcinsel arkadaşım da oldu
veya Alevi arkadaşım da. Senin hiç böyle arkadaşların oldu mu peki yahut
çevrende böyle insanlar olsa? Osmanlı topraklarında 72 millet dostluk içinde
yaşıyor diye anlatıyorsun, peki bugün neden yok çevremizde bu milletler? Cidden
"hoşgörü"nün kelime anlamını biliyor musun?
Tüm bunlardan
daha önemlisi, bu kadar farklılığa rağmen, ben seni seviyorum yabancı, ya sen
beni?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder