Şahın bahçesinde ben garip bülbül,Efkârım artmakta halim pek müşkül.
Efkâr kelimesini duyunca insanların ilk tepkisi “Hayrola
sevgilinden mi ayrıldın?” oluyor nedense. Kaç kişi ne demek olduğunu biliyor ki
acaba?
“Fikr”in çoğuludur efkâr, Arapçadır, fikirler anlamına
gelir. Ve nedendir bilinmez insanlar efkâr ile sigara, alkol benzeri şeyler arasında
bir bağ kurmuşlar. Sarhoş olmaya gerek mi vardır efkâr için?
Bu yazıyı yazma isteğim Çarşamba akşamı dostlarla geçirdiğim
keyifli ve derin bir sohbetten sonra doğdu. Nicedir aramak ile ilgili biriken
düşünceleri kaleme almayı düşlemiştim ancak o sohbetten sonra çok daha güzel
bir bağ çıktı ortaya.
Koskoca bir orman düşün, gece vakti. Ürkütücü sesler geliyor
çevrenden. Kim girmek ister ki ormana? Peki bir kör, sağır için de bu ortam aynı
korkunçluğu verir mi? Karanlıkta görmeye çalıştıklarımız, tehlike sinyalleriyle
duyduklarımız ne kadar gerçek olabilir ki?
Ancak aramaktan başka bir şey düşünmeyen, aradığı şeyin yokluğundan deli olmuş birisi girecektir ormana.
Peki aramakla düşünmek arasında bir fark var mıdır?
Pek çok insan düşünüyor çevrende ve onlar ne kadar rahat. Rahatsızlık
verir mi durum? Yüzeyde kalanlar elbette düşünmekten korkmaz ki. Korkuyorsan asıl
düşünmekten, korkun derinliktir. Sahte izler ve yansımalarla korkarsın ama
ormana girmeden kim yol alabilir? Uykusuz geçen birkaç gece ve sarhoş gibi
dolaştığın birkaç günden sonra anlarsın derinliği, işte o zaman insan kendi
derinliğinden ürperir.
Ne yazık ki bu ilk tecrübe sonrası ziyaret sıklığı azalıyor
ya da ziyaretler çok kısa sürüyor. Şems aradığına karşılık kendisini feda etmiş
ve o aradığını bulmak için de üstüne binlerce kilometre yol çekmiş. Gecelerini yılan,
gündüzünü sarhoş kılmayan, ulaşamıyor aradığına. Ancak Şems’in dolaşmak ile iç
yolculuk bağı böyle kuruluyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder