6 Nisan 2012 Cuma

Efkar

Şahın bahçesinde ben garip bülbül,
Efkârım artmakta halim pek müşkül.

Efkâr kelimesini duyunca insanların ilk tepkisi “Hayrola sevgilinden mi ayrıldın?” oluyor nedense. Kaç kişi ne demek olduğunu biliyor ki acaba?

“Fikr”in çoğuludur efkâr, Arapçadır, fikirler anlamına gelir. Ve nedendir bilinmez insanlar efkâr ile sigara, alkol benzeri şeyler arasında bir bağ kurmuşlar. Sarhoş olmaya gerek mi vardır efkâr için?

Bu yazıyı yazma isteğim Çarşamba akşamı dostlarla geçirdiğim keyifli ve derin bir sohbetten sonra doğdu. Nicedir aramak ile ilgili biriken düşünceleri kaleme almayı düşlemiştim ancak o sohbetten sonra çok daha güzel bir bağ çıktı ortaya.

Koskoca bir orman düşün, gece vakti. Ürkütücü sesler geliyor çevrenden. Kim girmek ister ki ormana? Peki bir kör, sağır için de bu ortam aynı korkunçluğu verir mi? Karanlıkta görmeye çalıştıklarımız, tehlike sinyalleriyle duyduklarımız ne kadar gerçek olabilir ki?

Ancak aramaktan başka bir şey düşünmeyen, aradığı şeyin yokluğundan deli olmuş birisi girecektir ormana.

Peki aramakla düşünmek arasında bir fark var mıdır?

Pek çok insan düşünüyor çevrende ve onlar ne kadar rahat. Rahatsızlık verir mi durum? Yüzeyde kalanlar elbette düşünmekten korkmaz ki. Korkuyorsan asıl düşünmekten, korkun derinliktir. Sahte izler ve yansımalarla korkarsın ama ormana girmeden kim yol alabilir? Uykusuz geçen birkaç gece ve sarhoş gibi dolaştığın birkaç günden sonra anlarsın derinliği, işte o zaman insan kendi derinliğinden ürperir.

Ne yazık ki bu ilk tecrübe sonrası ziyaret sıklığı azalıyor ya da ziyaretler çok kısa sürüyor. Şems aradığına karşılık kendisini feda etmiş ve o aradığını bulmak için de üstüne binlerce kilometre yol çekmiş. Gecelerini yılan, gündüzünü sarhoş kılmayan, ulaşamıyor aradığına. Ancak Şems’in dolaşmak ile iç yolculuk bağı böyle kuruluyor.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder