19 Mayıs 2010 Çarşamba

Gülümsemeyi Unutanlar

Bu yazımı çağın en büyük sorunlarından birine ayıracağım, antidepresanlar. Türkiye’de de dünyada olduğu gibi her geçen gün kullanımı artıyor, şu anda ciro bakımından 6. sırada. Peki, ne işe yarıyor şu meret? Sanılanın aksine mutlu hissetmeni sağlamıyor, MUTSUZ OLMANI ENGELLİYOR!!! Normal gündelik hayatına devam ediyorsun değişen hiçbir şey yok ancak ilaçlardan önce asık olan suratın normale dönüyor. Herkes mutsuzluğa çare bulundu diye seviniyor ancak hayatın kendisi zaten mutlu, insan kendisini mutsuzluğa yuvarlıyor. Bu ilaçlar sana kahkaha attırmıyor, haa attıranı da var ancak onu kullananlara Allah yardım etsin…


Şimdi nereden geldik bu konuya? Bendeniz de antidepresan kullananlardandım. Gerçi mutsuz ruh halimden ziyade panik ataktan dolayı kullanmak zorunda kaldım. İlaçlar başta düşük dozlarda başladı. Yan etkiler de gözükmüyor ohh mis. Zamanla arttı dozlar ve ben ki kedi sever hale geldim:D Farkında olmadan ilaçlar ele geçiriyor vücudu ve sonrasında gelen inanılmaz sıradanlık. Hayatta tek güvendiğim şey, beni diğer insanlardan ayıran tek şey elimden gitmişti: ZEKAM. Öldürücü bir sıradanlık veriyor insana şu kimyasallar, bütün kişiliğini siliyor, sıfırlıyor seni. Beynin kontrolünü vücudundan çekiyor birazcık hele kalp ile olan kanalları tamamen kapatıyor. Tam da modern dünyanın istediği fazla zeki olmayan, duyguları alınmış robot tipli insanlarına dönüşüyorsunuz. İlaçları kullandığım sırada ağladığım aklıma gelmez, kaldı ki gözümün yaşardığı bile aklıma gelmiyor. Son kontrole gittiğimde doktor dozu arttırdı ben de karaciğerimin artan sancılarına direnemedim daha ve ani bir kararla bıraktım ve evet şimdi açık açık söylüyorum: MUTLUYUM!! Evet ilaçlar da olmadan serotonin geri emilimini azaltabilirim. Ah beyin sen nelere kadirsin.


Kontrolü kaybetme konusundan bahsetmişken, antidepresan kullananların yakından gözlenmesi gerekiyor çünkü yüksek intihar olasılıkları var. Evet, kafana bir fikir geliyor ve evet diyorsun bunu yapmalıyım. Gayet tabi kendine de zarar verebiliyorsun. Ben de bu arada bilinçsizce hareketlerde bulundum elbette. Bilhassa arkadaş çevremde yanlış adımlar attım. Ancak sağlık olsun demekten öteye gidemiyorum. Tedavim için katlanmam gereken bir süreçti ve bunu ben en az kayıpla atlattığımı düşünüyorum ve buradan gülümsemeyi unutanlara sesleniyorum: EY MİLLET MUTLULUK İÇİN SEBEP ÇOK, BEN BİLE MUTLU OLABİLİYORSAM HAYAT ÇOK GÜZELDİR EMİN OLUN:)

1 yorum:

  1. selamlar os hadi siz de bizim blogun izleyicisi olun http://dereyedusendayi.blogspot.com/
    erdem koçum gözlerinden öperim

    YanıtlaSil