




Malum ortalık bugünlerde "demokratik açılım" adı verilen kürt vatandaşlarımıza yönelik birtakım düzenlemelerin heberleriyle kaynamakta. Bu ülkenin yıllardır kanını emen, hem maddi hem manevi büyük derecede hasarlara yol açmış bu sorun ne yazık ki ne yazarsam yazayım tarif edilemeyecek acıları da beraberinde getirdi. Burada bu konuya değinmemin nedeni de MHP Başkanı Bahçelinin iki gün önce yaptığı konuşmasından aklıma takılan birkaç kelam. Ne demiş bir kulak verelim:
Özellikle son zamanlarda terör örgütünü ortadan kaldırarak bu belayı sona erdirmek yerine, silahsız bölücülüğe toplumu razı edecek, hain istekleri masum hale getirecek ve bunları demokrasi adıyla maskeleyecek sinsi bir siyasetin izlendiği anlaşılmaktadır. Yıllardır 10 binlerce masumun canına, malına ve huzuruna kasteden bölücü talepler olan federasyon, ayrı bayrak, ayrı eğitim dili, ortak kurucu halk, çokluklar devleti ve hatta ayrılma gibi ihanet kavramlarının açıkça dillendirilmesi, karşımızdaki tehlikenin boyutlarını anlama açısından yeterlidir.
Terör örgütünü ortadan kaldırmak için 25 yıldır askeri mücadelenin yapıldığını, 2006 yılı Haziran ayına kadar da 6404 tanesi askerimiz olmak üzere onbinlerce insanımızı şehit verdiğimizi, Türkiye ekonomisine kaç yüz milyar dolarlık zararın bulunduğunu Bahçeli de pek ala biliyordur.Belki buraya yazılınca bir istatikmiş gibi duran 6404 sayısı her birinin bir ailesi, sevgilisi, dostu, eşi, çocuğu olan gencecik insanların sayısı. Hem maddi hem de manevi açıdan açtığı yaraların inanılmaz boyutlara ulaştığı bu sorunun çözümüne yönelik girişimlerin de sinsi bir siyaset olarak adlandırılması da bu ülkede uzun yıllardır siyaset içinde bulunan Devlet Bahçelinin ağzından çıkınca ayrı bir anlam kazanıyor. Siyaset denilen şey benim bildiğim sorunları çözüme kavuşturmak, halkın refahını arttırmak için yapılır.Tamam AKP hükümetini beğenmeyebilir, yanlış politikalar izlediğini söyleyebilirsin ama böyle can alıcı bir konuda da atılan adımları hainlik, vatana ihanet diye de adlandırmak bu millete yapılacak büyük bir ayıptan öteye gitmez.
"Demokrasi adıyla maskeleyecek" kısmı ise açıklamanın bir başka elde kalan tarafı. Sanki Birinci Meşrutiyet yeni kabul edildi de padişahtan birşeyler gizleniyor.Bu ülke 85 yıl 9 ay 16 gündür kendi kendini yönetiyor ki TBMM bu süreden daha uzun bir zamandır (zaman zaman askıya alınsa da) yasama görevini devam ettirmekte. O bulunduğunuz çatı altında da kimsenin birşeyi maskelemesine gerek yok. Zaten düşünmeyi, fikir üretmeyi geçtim konuşmanın bile neredeyse lanetlendiği şu ülkede konuşmaya konuşmaya bu hale geldik. Bırakın da kim ne düşünürse düşünsün ve bunu açık şekilde ifade etsin. Orada bulunan insanlar senin benim oyumu almış senin benim için birşeyler yapmaya çalışıyor.Ortaya atılan fikirleri beğenmezsen karşı çıkar, tartışır, sebeplerini ortaya koyar sonra da bir sonraki seçimde ne olacak beklersin. Yoksa etrafa ip sallamakla, ona buna vatan haini demekle vatansever olunmuyor. Ha madem çözüme yönelik birşey söylemeyeceksen sana derler: "Gölge etme, başka ihsan istemez." Daha fazla kanın dökülmesine, ocaklara ateş düşmesine kimsenin tahammülü kalmadı. Ortaya somut birşeyler konmasının zamanı geldi de geçiyor. Tabi bu çözüm önerileri kültürel haklar seviyesinde mi olacak daha ileri adımlar atılabilecek mi bunu zaman gösterecek. Bu işin kolay olacağını ya da hemen bir çözüme ulaşılabileceğini ben de pek sanmıyorum ama oldukça iyimser bir ortamın oluştuğu şu sıralarda geleceğe umutla bakabilmemiz için sebepler artıyor...


Geçtiğimiz yaz FIFA başkanı Sepp Blatter enteresan bir açıklama yapmış ve futbol kulüpleri ile futbolcular arsındaki uzun süreli sözleşmeleri “modern köleliğe” benzetmişti. Öncelikle Sepp Blatter’e herhangi bir sözlüğü açıp kölelik maddesini tekrar okumasını tavsiye ediyorum. Bu anlaşmalar silah zoruyla yapılmıyor bildiğim kadarıyla. E futbolcuların aldıkları meblağlar da ufak tefek şeyler değil. Zaten bu açıklamaları yapmasının nedeni olan Cristiano Ronaldo da bir sene olmadan muradına ermiş Real Madride futbol tarihinin en büyük transfer ücretiyle gitmiş durumda.Tabi ki futbol kulüpleri de yetenekli gördüğü oyuncuları uzun süren kontratlarla ellerinden kaçırmamaya bakıp olabildiğince yüksek meblağlara pazarlamaya çalışıyorlar.Yani ortada karşılıklı rızaya dayanan bir durum söz konusu ki efsanevi futbolcu Pele "Bir futbolcunun köle olması için kontratsız ve para almadan top oynaması lazım. Eğer futbolcu bir kontrata sahipse, kontratının bitmesini beklemelidir. Daha sonra kontratı bittiği zaman istediği kulübe gidebilir" diyerek olaya noktayı koymuş.
Neyse, benim değinmek istediğim olayın bir başka kısmı. Bana kalırsa Cristiano Ronaldo gerçekten bir bakıma köle.Yaptığı çoğu şeyi zorunda olduğu için, zorunda olmadığı şeyleri de kendini maddi açıdan tatmin etmek için yapıyor.Her hareketi basın tarafından takip edilen bu insan Ferrariden inip Paris Hiltona binen türden bir organizma.Tabi bunun bir de medya ayağı var ki evlere şenlik.”Ronaldo gene dağıttı”, “İşte yeni sevgilisi, son model Rolls Royce’u” şeklinde sürüsüne bereket haberlerle sözde “ışıltılı dünyalarına” insanların imrenerek bakmalarını sağlayıp hayatlarının en büyük amaçları haline getirmeye çalışıyorlar veya farkında olmadan buna hizmet ediyorlar.Sürekli ”daha fazlasını istemenin” daha büyük bir yıkımdan başka bir şey getirmeyeceğini görmek çok zor olmasa gerek. Çok merak ediyorum Ronaldo hiç gökyüzüne bakıp bulutları çeşitli nesnelere benzeterek hayal kurmuş mudur, bir kuşun ötüşünü zevkle dinlemiş midir, hiçbir kıza aşık olmuş mudur ya da yıldızları sayıp dilek dilemiş midir? Sanıyorum saydığı tek yıldız kendisidir. Açıkçası onun gibi bir yıldız ya da köle olmadığım her gün için şükür, olmayayım diye de her gün dua ediyorum.
Tabi ki burada eleştirmeye çalıştığım şey zenginlik veya Ronaldo’dan öte bir tutum. İstediğini sürekli elde etmenin getirdiği yozlaşma ve yüzeyselliğin insanın doğasına, ruhuna yaptığı tahribatın oldukça yüksek seviyelere ulaşması asıl beni rahatsız eden. İnsanın kendine dair en basit, hayvani içgüdülerini gidermekle hayatını geçirmesi midir bu dünyaya gelmesinin amacı? Biz de keşiş gibi yaşamıyoruz ama ihtiyaçlarını gidermek için yaşamazsın; yaşamak(düşünmek, öğrenmek, öğretmek, okumak, muhabbet etmek, haketmek) için ihtiyaçlarını giderirsin. Bu dediklerim işinin hakkını vererek yapan birine “Ulan herif götürüyo malı, biz burada yalanıyoruz” şeklinde bir kindarlık veya “Zenginin malı züğürdün çenesini yorar” gibi bir teselli arayışı falan değil yani.Yine de insanların gelirleri arasındaki uçurum da konunun çok acı bir başka tarafı ya ben oralara hiç bulaşmayayım.
Bir kelimeyi incelemek istiyorum bu günkü yazımda, “vizyon” kelimesi. Fransızca vision kelimesinden dilimize girmiş, TDK’deki ana anlamına göre görünüm, mecazi anlamına göre ise ileri görüş demekmiş. Başka anlamları da var ancak ben mecazi anlamına göre ele alacağım kelimeyi. Vizyon kelimesini duyunca aklıma ilk olarak hayat geliyor. Çünkü insanın hayatta başarılı olması için her durum karşısında bir vizyona sahip olmalıdır. Zaten mesleki anlamda gördüğümüz eğitimin amacı bu değil mi? Anlamsız olan dış dünyanın bazı bilgiler sayesinde insana bir şeyler anlatması. İşte önemli olan o bilgilere sahip olmaktan öte o bilgileri işleyebilmek. Bizim milletçe bu konuda bir fakirliğimiz var. Şimdi hakkını yemeyelim vizyona önem veriyoruz ancak görünüm manasındaki vizyona. Şekilciliğe verdiğimiz önemden dolayı işin özünü kaçırıyoruz. Vizyon sahibi insanları yetiştirmekte güçlük çekiyoruz, yetiştirdiğimiz kişileri ise kullanmayı beceremiyoruz. Hayal kurmak gereklidir vizyon için. Bizde ise sadece çocuklar hayal kurar, büyüklerin hayal kurması deliliktir. Eğitim sistemimiz ilkokuldan itibaren ezber, kafa dolduran ama birçoğunu hayatımız boyunca kullanmayacağımız şeyleri içeriyor. Oysaki haftalık 10 ders saatini hayal kurmaya ayırsak çok daha iyi bir nesil elde edebiliriz, buna eminim. Hayal kurmayı yasaklayan sistem, bizden nasıl olur da yaratıcı fikirler sunmamızı bekler? İnsanoğlu uçmanın hayalini kurmasaydı bugün sahip olduğumuz uçak teknolojisi nasıl bu halde olurdu? Tekrardan söylüyorum vizyon için olaylara tamamen dışarıdan bakmak lazımdır, hayal kurmayan insan ise kendini hiç gerçek dünyadan soyutlamamış demektir. Yazımı İngiliz hukukçu, devlet adamı ve yazar olan Thomas More’un sözleriyle noktalıyorum: “Hayal gücünü kaybeden toplum yarınsızdır.”

İyiler harekete geçmediğinde kötülüğün kazanacağı söylenir.Ama söylemeleri gereken sadece kötülüğün kazanacağı olmalı.
Bir gün ister istemez,
Karşısında olacaksın kaçtıklarının.
Dua et,
O gün henüz mahşer olmasın...