22 Ağustos 2017 Salı

Tutuldum

Siyah ve beyaz,
Bu kadar net,
Bu kadar keskin.
Sevincin de, hüznün de.
Gözlerine bakıyorum,
Bir gün cennet,
Bir gün cehennem.

Güneş de aydınlatıyor,
Ay da.
Her yer karanlık ama,
İkisi de var olduğunda.
Aşık mı yoksa değil miyim?
Gerçekten bilmiyorum.
Gece ve gündüz gibi…

En karanlık olduğu anda,
Bir bakıyorum, tan ağardı.
Yanına gelene kadar,
Doğan güneş battı.
Aya da ne kadar güveneyim?
Bir var, bir yok.
Gözlerim hiç kaybolmayacak,
Kutup yıldızını arıyor...

28 Haziran 2017 Çarşamba

Şair

Bıraksan,
Kainatın nasıl oluştuğunu anlatacak,
Kelimeler var heybemde.
Ama bir türlü,
Sana aşkımı anlatamıyorum.

Akreple yelkovan...
Yüzümü senden her dönüşümde,
Sana tekrar aşık oluyorum.
Bir An seninle olabilmek için,
Saatler boyu dönüyorum.

Ya gezegenler,
Ya yıldızlar.
Onlar olmalı en büyük şairler.
Aşkla ancak üç beş kelime dizerken,
O süslü kelimeler kimden beklenir ki?
Kim bilir onlar kime aşık,
Dönüyorlar da dönüyorlar.
Ben bu aşkla ancak,
Yelkovanı döndürüyorum.

21 Mayıs 2017 Pazar

Saat

Ah
Çok mu geç kaldım,
Yoksa çok mu erken?

Saatim bozuk,
Seni tanıdığımdan beri.
Düzelmedi taa o günden.

Seninleyken duruyor zaman,
Sen gidince,
Başlıyor akmaya.
Başlıyorum her şeye sıfırdan.

Unuttuğum zamanı,
Hatırlamaya başlıyorum.
Aklım başıma geldikçe,
Bakıyorum saate.
Hiçbir şey hatırlamıyorum ki,
Yıl neydi,
Gün neydi,
Saat ne?

22 Kasım 2016 Salı

Güzel

Başka şeyler düşün dedim kendime,
Yok mu daha güzeli?
Uykum kaçtı düşünmekten,
Gelmedi aklıma senden güzeli.

15 Kasım 2016 Salı

Hayyam'ın Şarabı

Ah be Hayyam,
Eksik söylemişsin.
Anlatmak aşkı neyine?
Bırak herkes bildiğini yaşasın.
Cahil okumayı bilmez ki,
Kör görmekten ne anlar?
Tutturmuşsun aşktan,
Sarhoşluktan.
Yanlış etmişsin…

Zahid aşkı arar da,
Bir kız elinden tutmamış.
Elif'i görse karşında,
Mertek sanır misali.
Aşk karşısına geçse,
Baksa ona ne anlar?
Üzüm şerbetini tatmamış,

Aşk şarabın ne bilir?

24 Ağustos 2016 Çarşamba

A'mâk-ı Efkâr I

Meleklere ruh verildi, ten verilmedi. Hayvanlara ten verildi, ruh verilmedi. İnsana hem ten verildi, hem de ruh…

Bütün hikaye buradan başlıyor, var olanla olmayanın çatışması. Kim ki şekle odaklandı, ruhtan uzaklaştı, tene hapsoldu, hayvanlaştı. Kim ki ruha odaklandı, tenden vazgeçti, meczup oldu. Sadece ruh kıymetli olsaydı melekler insandan daha üstün olmaz mıydı? Ruhu bir şekle koymanın amacı olmalıydı.

Dünyanın dört bir yanında insanların evlerinin, arabalarının, üstlerinin vs güzel kokması için kullandıkları kokuları ele alalım, yahut şuan yeryüzünde olan bir gülistanı. Gözümüzü kapatıp o kokuyu içimize çektiğimizde ne kadar uzaklaşıyoruz bulunduğumuz yerden değil mi? Ne anılar canlanıyor zihnimizde, tebessümler, belki de göz yaşları. Ama şuan bu yazıyı okurken neden alamıyoruz o kokuyu? Kimse o gül bahçesi yok diyemez, evimizin köşesindeki ıhlamur ağacı veya. O güzel kokunun dağılıp, azalıp, yok denecek noktaya gelmesi gibi dağılıyor ruhlarımız. Muhtemelen tekrar Masiva’ya döndüğümüzde de dağılacak ruhlarımız özgürce ve yalnız ruhların sahibinin olduğu o uçsuz bucaksız kapta. Kendisini aradan çıkartanların “Enel Hakk” demesi başka ne olabilir ki?

Kokudan bahsedince aklıma ilaç fabrikasında yaptığım staj geldi. Hepimiz küçüklüğümüzde öksürük şurupları içmişizdir, ne güzeldi aroması. Şu an eminim o frambuaz aroması birçoğumuzun aklına geldi, tekrar içiyormuşçasına. Orada şurup üretiminde bir kova getirdiler, aromaymış, sonradan öğrendim. Şöyle beş on litrelik bir kova ama binlerce şişe üretimine yetecek kadar bir içeriğe karıştırılıyor, o derece yoğun. Kovayı açıp dökmeye başladıklarında beynimin yandığını hissettim, nefes almamak gerekiyormuş, cahildim. O denli güzel bir armonın yoğun olduğunda nasıl bir işkenceye dönüştüğünü farkettim. Ruha odaklanıp, onu sadece beyinle algılamaya çalışmak da aynı sonucu doğuruyor olsa gerek.

“Freedom within framework”

Herkes yaratıcılık için özgürlük gerekir diyor ama son yapılan bütün araştırmalarda belli kısıtlar altında yaratıcılık ve fayda maksimum düzeye çıkıyor. Birisi çıkıp sana “İstediğin her imkana sahipsin neler yaparsın?” dese ne kadar kaybolacağının farkında mısın? Bırak aksiyonları, hayallerde kaybolursun adım atmadan. Burası da meleklerden üstün olduğumuz nokta işte, insanın yaratıcıdan aldığı kısmi yaratma becerisi ruh için de geçerli. Framework, şekil, ten ne derseniz deyin, onun sayesinde ruhumuzu yüceltebiliyoruz.

“Şahın bahçesinde ben garip bülbül,
Efkarım artmakta halim pek müşkül”

24 Ekim 2014 Cuma

Şarap

İnsanlar yadırgıyor beni,
Çok şarap içiyormuşum.
Gece gündüz şarap içsem ne olur ki?
Zira her vakit sensizliği içiyorum…